نامت بلند دهكويه

+ نوشته شده در چهارشنبه ۱۳۹۴/۰۴/۲۴ساعت توسط MAJID RAHI |

زاهد رستم يكي از اماكن مقدس وزيارتگاههاي دهكويه مي باشدكه در45 كيلومتري شمال دهكويه در مسير جاده قديم لار داراب واقع شده است كه نيمي از مسيرآسفالت بوده ودر طول سال پذيراي مشتاقان و زائران زيادي از شهر هاي همجوار مي باشد.داراي چند ساختمان مي باشد كه كليه وسايل جهت استفاده واستراحت در آنها قرار دارد. چشمه اي مصفا از دل صخره اي حوضچه مانند در طول سال جاري است ودر سالهاي پر باران بصورت آبشاري زيبا چهره مي نمايد. دره اي است كه اطراف آنرا كوههايي بلند و سر به آسمان فرا گرفته و زيارتگاه در پايين دست دره واقع شده است .آب چشمه نيز بصورت لوله كشي تا پايين دست انتقال يافته است. كوههاي آن يكي از مناطق غني ازگياهان دارويي از جملهانقوزه مي باشد، كه در اواخر بهار برداشت مي شود. وجود آب حيات پرندگان وحيوانات را در منطقه جاني دوباره بخشيده است ،كه متاسفانه بعلت شكار بي رويه نسل آنها در حال انقراض مي باشد. بدليل رسيدگي توسط اهالي دهكويه وهرس درختان آن مناظر دلنشيني از درختان سر به فلك كشيده نخل ،مركبات ،انار وغيره چشم ها را مي نوازند. سايه آنان نوازشگرسيماي زائران مي باشند وگرد خستگي را از قدوم آنان مي زدايند وپرندگاني را كه مي سرايند : اي نخلها بخوانيد همراه با شقايق در سايه سار باران دهكويه آسماني است.

=================

==================

=================

===============

==============

=================

==============

=================

==================

===============

=================

===============

==================

=================

==================

+ نوشته شده در سه شنبه ۱۳۹۴/۰۴/۳۰ساعت توسط MAJID RAHI |

كندوي عسل

عسل روي بلوك

============================

عسل روي نفتكش

============================

عسل روي لوله سانترال

===========================

عسل روي سطل آشغال

========================

عسل روي لبه پنجره

=========================

عسل روي صخره

=====================

عسل روي صخره

===================

+ نوشته شده در دوشنبه ۱۳۹۴/۰۴/۲۹ساعت توسط MAJID RAHI |

تاسيسات كهن آبي

استخر وچاه آب كشاورزي

==========================

كانال ساروجي جهت انتقال آب

===========================

چاه آب با ديواره سنگ وساروجي

===========================

چاه آب

==========================

استخر سنگ وساروجي

==========================

تاسيات ازجنس سنگ وساروج جهت انتقال آب چشمه وقنات از گوديهاي مسير

(منطقه علي آباد زاهد محمود)

==========================

لايروبي قنات(جويم)

...............

==========================

قرار دادن خمره در دل خاك جهت ذخيره آب باران(كوه هللاك)

.................

==========================

آب انبار

==========================

قرار دادن خمره در دل خاك جهت ذخيره آب باران(پايين گردنه سفيدبان )

===========================

سد ده روزه (درزه)

=========================

========================

=========================

+ نوشته شده در دوشنبه ۱۳۹۴/۰۴/۲۹ساعت توسط MAJID RAHI |

جواهرات نقره1

========================

ميل دست وپا:

همان النگو مي باشد اما ميل پا جهت زينت مچ پامورد استفاده قرار ميگرفت.

========================

كنجه:

جهت خوراندن داروهاي گياهي و شير مادر به نوزاد مورد استفاده قرار مي گرفته است و دليل اينكه آنرا كنجه مي گفتند اين بود كه از كنج لب نوزاد دارو يا شير به نوزاد خورانده مي شد.

========================

هيكل:

نوعي گردنبند بصورت استوانه اي وتو خالي كه از دو طرف باز مي شود

ودرون آن برگه هايي مزين به آيات قرآني قرار مي دهند.

========================

فهمي:

طعه سنگي است كه به كلاه نوزاد دوخته مي شده واز روي رنگ آن پسر

يا دختر بودن نوزاد را تشخيص ميدادند وبر دو نوع بوده فهمي پش(فهمي

پسر)و فهمي دت(فهمي دختر).

========================

از جنس نقره مي باشدو به عنوان جواهر وزيور زنان استفاده مي شده ،بدين ترتيب كه بعد از بستن دستمال روي پيشاني سلسله هم بر روي دستمال بصورت دايره از پيشاني تا پشت سر را مي پوشاندوبوسيله دو گيره كه در انتهاي آن قرار دارد به دستمال متصل مي شود.

========================

غل:

كره هاي تو خالي كه درون آن ساچمه اي قرار دارد و چندتا ي آنرا به دور مچ دست

يا پاي نوزاد مي بستند، كه با تكان خوردن آن صدايي ايجاد شده ، كه باعث سرگرم

شدن نوزاد وهمچنين تشويق او به راه رفتن ميشود.

========================

=========================

===========================

=============================

+ نوشته شده در دوشنبه ۱۳۹۴/۰۴/۲۹ساعت توسط MAJID RAHI |

جواهرات نقره2

============================

شيلينگ:

مربوط به سال 1950 ميلادي كه واحد پول كشور انگلستان مي باشد

وبالاي سكه نوشته شده آفريقاي شرقي كه احتمالا مربوط به يكي از كشورهاي

مستعمره انگليس در شرق آفريقا مي باشد.

============================

مجري:

صندوقچه ايست كه از آن براي نگهداري اشيا قيمتي وجواهرات استفاده ميشود.

============================

+ نوشته شده در دوشنبه ۱۳۹۴/۰۴/۲۹ساعت توسط MAJID RAHI |

عكسهاي قديمي (عكاس:محبي)2

=============================

==============================

ين عكس بركه حاجي را در حال ساخت نشان ميدهدوباغ پشت بركه باغ آقاي

راستي مي باشد،كه در حال حاضر نيز نخلهاي آن همچنان پابرجا هستند و محل

ايستادن عكاس هم اكنون منزل آقاي رهجو مي باشد.

==============================

-=============================

=============================

فردي كه پشت سر آقاي تبيان ايستاده اند خير بزگوار جناب آقاي حاج قاسمعلي مدني مي باشند كه در منطقه دهكويه خدمات وامكانات فراواني از جمله مدرسه ، جاده ،پل،بهداري،زايشگاه ،بازارو... با پول شخصي خويش ارائه نمودند و دبستاني كه من در آن تحصيل نمودم نيزاز كارهاي خير اين مرد بزرگ مي باشد وبسياري از جوانان دهكويه پيشرفتشان را مديون ايشان مي باشند. .روحش شاد وقرين رحمت

دانش آموزي كه در حال تقديم گل به استاندار است آقاي عوض فروزان مي باشند.

=============================

ر اول از سمت راست آقا مجتبي ونفر سوم از سمت چپ آيت اله العظمي

آيت اللهي مي باشند.

=============================

خمرمنكوبي جهت خرد كردن خوشه هاي گندم وجدا نمودن دانه ها وبه ثمر نشستن نعت خداوند كه كشت آن بصورت ديم انجام مي شد . وسيله اي كه در دست فردي كه در سمت راست تصوير ايستاده قرار دارد،اوسي aosi نام دارد كه شبيه پنجه واز جنس چوب بوده و از آن براي جمع آوري حصول وپرتاب كاه وكلش به هوا به منظور جدا شدن دانه ها استفاده ميگردد .اين كار به كمك باد انجام ميشود كه كاه پرتاب شده را به علت وزن كمتر آن به فاصله بيشتري از دانه ها جابجا مي كند.

=============================

+ نوشته شده در پنجشنبه ۱۳۹۴/۰۴/۲۵ساعت توسط MAJID RAHI |

عكسهاي قديمي1 (عكاس:محبي)

ازراست: اسماعيل اسماعيلي-مرادمرادي-شكراله زارعي-نوشاد نوشادي-عبدالواحد بادبدست

وكيل غلامحسين زارعي-علي باز عباسيان- درويش بازرگان

==========================

لباس وپوشش كساني را كه در عكس مي بينيم مربوط به فصل گرم مي باشد پس اين رودخانه حاصل از باراني بنام چهل پسيني مي باشد ،كه در فصل تابستان ودر ماههاي تير ومرداد مي بارد وهمراه با وزش باد شديد مي باشد وشدت آن زياد مي باشد ،بطوريكه در عرض 15 دقيقه بارش مي تواند رودخانه فصلي را از خواب بيدار نمايد.

==========================

نمايي كه در حال حاضر ورودي دهكويه مي باشدو اولين ساختماني كه مشاهده

مي شود قهوه خانه سيد محمد حسيني مي باشد واكنون ديگر اثري از آن وجود ندارد.

==========================

پوشيدن كت شلوار توسط داماد :كه در عصر روز دوم اهالي به محلي بيرون از روستا رفته و آنجا با صداي موسيقي محلي ساز ونغاره به رقص مشغول ميشوند. داماد هم جهت تعويض لباس وپوشيدن كت شلوار دامادي به اتفاق تني چند سوار بر اسب شده وبه جايي دورتر (معمولا باغ يا مزرعه اي سرسبز ) مي رود.

پس از آن داماد به جمع اهالي برگشته واز وي با شيريني وپول كه به اصطلاح برنش baraneshنامند استقبال ميگردد كه به سمت داماد به هوا پرتاب ميشود وكودكان نيز براي جمع آوري آن به پرواز در مي آيند.(اين عكس مربوط به عروسي آقاي شاهمراد اكبري مي باشد.)

==========================

+ نوشته شده در پنجشنبه ۱۳۹۴/۰۴/۲۵ساعت توسط MAJID RAHI |

فوتبال قديمي دهكويه2

============================

ايستاده ازراست: رمضان بازرگان-علاالدين تبيان- حيدرصفري-حسن هوشمند- ?-حسين خورشيدي-مرحوم ذوالفقارچراغي-غيبعلي محمديان-مرحوم مختار اسماعيلي-غلامعلي ديانت

============================

يستاده ازراست: غلامحسين كارگر-حسن هوشمند-فخرالدين مراديان-مرحوم ذوالفقار چراغي

نشسته: رمضان بازرگان

============================

درخت پشت سر گزي با نام گز لفا lofa مي باشد.

لفا:در گذشته آن قسمت از زمين كه را كه بصورت شراكتي به كشت گندم وجو اختصاص مي يافت را حراسه و آن قسمت از زمين را كه بصورت شخصي كشت ميشد را مقاسمه ميگفتند. در پايان درو كردن محصول آن قسمت از محصول كه عملكرد چنداني نداشت يا اينكه بصورت پراكنده وضعيف رشد كرده بود را به اصطلاح لفا lofaميكردند يعني اينكه هر كسي ميتوانست آنرا برداشت كند وديگر به صورت شراكتي وشخصي نبود. زمين فوتبال گز لفا هم در كنار اين گز واقع شده است وريشه كلمه لفا نيز احتمالا از اين نوع برداشت محصول گرفته شده است.

============================

ايستاده از راست:مرحوم ذوالفقار چراغي-رمضان بازرگان-حسين خورشيدي-غيبعلي محمديان-علاالدين تبيان-??-صادق زارعي

نشسته از راست:مرحوم مختاراسماعيلي-حيدر صفري-حسن هوشمند-فخرالدين مراديان-عباس سالخورده-غلامعلي ديانت

============================

راست:احمدمرزبان-ابراهيم نوروزيان- ابراهيم مرزبان-ببراز ماهرو- ?-?-عوض يونسي-ابوطالب فيروزي

============================

ايستاده از راست : ناصرنامجو-ابراهيم برزين-جعفراكرمي-شهيدماشااله صفري-غلامرضافرشتگان-ابراهيم نوروزيان-مرحوم مختاراسماعيلي

نشسته از راست: مصيب نامجو -راستين نامجو-غيبعلي محمديان-ماندني اكرمي-وحيدي

============================

=============================

==============================

+ نوشته شده در پنجشنبه ۱۳۹۴/۰۴/۲۵ساعت توسط MAJID RAHI |

فوتبال قديمي دهكويه

===========================

============================

===========================

ايستاده از راست:غلامرضازارعي- ...-...-حيدر صفري-علاالدين تبيان-مرحوم مختاراسماعيلي-ببرازماهرو

نشسته ازراست:عباس سالخورده-زارعي-اصغرتبيان-غيبعلي محمديان-...

===========================

+ نوشته شده در پنجشنبه ۱۳۹۴/۰۴/۲۵ساعت توسط MAJID RAHI |

اب انباردشت هاي دهكويه

بركه مروي

============================

بركه مروي

============================

بركه تمب چغده

============================

بركه مش پري

============================

بركه عبدالرضا بهرامي

============================

بركه خدارحم

============================

بركه كويتي

============================

بركه مسير زاهد رستم

============================

بركه احمد نعمت زاده

============================

بركه تخم مرغي

============================

+ نوشته شده در پنجشنبه ۱۳۹۴/۰۴/۲۵ساعت توسط MAJID RAHI |

اب انبارهاي داخل دهكويه

بركه عابدي

==========================

بركه سيما

==========================

بركه حاجي :بزرگترين بركه دهكويه

==========================

بركه مش شاهي

==========================

بركه محمد علي

==========================

بركه بي بي

==========================

بركه كل انجيري :قديمي ترين بركه دهكويه

==========================

بركه مشتي عزيز

==========================

بركه مشتي عزيز

==========================

+ نوشته شده در پنجشنبه ۱۳۹۴/۰۴/۲۵ساعت توسط MAJID RAHI |

اجزاخانه ديروز

برزه:تنور پخت نان

جهت پخت نان محلي از برزه استفاده مي شود.كه اجزا آن عبارتند از:

1-توه tovah:قسمت تيره رنگ وسط برزه مي باشد.كه نان روي آن قرار ميگيرد وپخته مي شود.در گذشته بقاياي ظروف سفالي قديمي را از محل خرابه هاي قلعه وآثار قديمي جمع آوري ميكردند .پس از كوبيدن وخمير كردن بدان خاك نرمي افزوده و آنرا روي قالبي از گل بصورت محدبي پهن ميكردند. پس از خشك شدن در آفتاب آنرا در قسمت مركزي برزه قرار ميدادند. خمير ي كه به شكل ورقه اي نازك در آورده بودندرا روي آن پهن ميكردند .زير آنرا شعله ور مي ساختند تا نان بپزد ولي هم اكنون جنس آن از فلز مي باشدونام قسمت فلزي توه مي باشد اما اگر از جنس سفالهاي قديمي باشد ،آنرا برزه نامند.

3-دمك domak:دود كش كه در قسمت جلويي قرار داردو دود آز آن خارج مي شود.

4-خو:سنگي مدور كه جهت پهن كردن و دادن شكل ورقه اي به خمير مورد استفاده قرار ميگيرد.

5-زرخوzorkhu: پارچه اي ضخيم كه زير خو قرارمي گرفت وآرد اضافي روي آن مي ريخت.

6-چوه : چوبي سفيد وبه طول حدود 50-60متر كه از آن براي پهن كردن خمير استفاده ميگردد.

7-چنهchonah: تكه خميرهاي مدور به اندازه كف دست وآماده پهن شدن

8-ماده تامين كننده سوخت برزه جهت ايجاد حرارت كود حيواني مي باشد.

9-حصي hassi:ظرفي سفالي جهت تبديل آرد به خمير كه با دست انجام مي شود.

10-كلنگkaleng; ظرفي سفالي جهت نگهداري مهويه (غذايي كه از ماهي وچند ماده افزودني كه فقط ذر منطقه لار تهيه ميشود وبه صورت مايع مي باشد وتوسط تكه اي از برگ نخل كه بصورت برس در آورده شده اين مايع راكه به نظر كساني كه اولين بار بوي آنرا استشمام ميكنند بسيار بدبو مي باشد ،بر روي نان مي پاشند)

11-سپ sop:شبيه سيني بزرگ مي باشد اما جنس آن از برگ نخل است كه به شكلي ماهرانه در هم تنيده شده وسطحي را مي سازد كه براي قرار دادن نان بعد از پخته شدن مورد استفاده قرار مي گيرد.در عكس پايين درقسمت پايين وسمت راست ميتوانيد آنرا مشاهده كنيد.

12-پرسم parsom: ظرفي پر آز آرد كه انرا پرسم نامند.از اين آرد جهت جلوگيري از چسبيدن نان خميري به خو(پايه سنگي ) استفاده مي شود.

13 سنگseng: سبوس اضافي حاصل از آرد كه روي زرخو ميريخت وكه جهت تغذيه طيور مورد استفاده قرار مي گيرد.

14- چولو chovaloo: اطراف چوب بلندي را كه جهت پهن كردن خمير از آن استفاده مي كردن بوسيله خميري پوشيده مي شد. كه در مرحله آخر از چوب جدا ميشد.اين خمير بعلت فشرده شدن سفت ميشد. واز آن ناني كوچك تهيه ميشد كه آنرا چولو مي ناميدند. به عقيده گذشتگان هر كس كه اين نان را بخورد مو رموري(غر غرو) ميشود.

15- تشخره tashkhara:چوبي بلند جهت وارد كردن وبهم زدن سوخت به برزه

16- سربرزه :بعد از پايان كار جهت محافظت از برزه سربرزه كه كاسه اي بزرگ از كاهگل بود را وارونه روي برزه قرار مي دادند.

==================================================

اجاق:

ابتدا خمير راروي سطحي دوار بنام توه tovah از جنس چدن مي مالند ،سپس درون اجاق را پر از زغال كرده وقسمتي از توه كه خميري است را رو به زغال برافروخته وداغ ميگيرند وپس از پخته شذن نان حاصل را بسته به ضخامت بالا توه(ضخيمتر) يا ليتك (ضخامت كم) نامند. سپس نان را از توه جدا كرده وبدان كنجد ومهويه مي افزايند.

........................

=================================

بالك:

همان تاقچه مي باشد.

رف:

ابتدا قالبي را با شل به ابعاد 0/5در 1متر وبه ضخامت 5سانتيمتر ساخته ودرون آنرا بوسيله گچ پر مي كردند.پس از خشك شدن گچ آنرا از قالب گلي جدا نموده واين قطعه مسطح كه بصورت پيش ساخته بود را درون ديوار اتاق كار مي گذاشتند.بطوريكه حدود 20 سانتيمتر آن درون ديوار قرار مي گرفت. سپس وسايلي كه كاربرد كمتري داشت را روي رف قرار ميدادند. همچنين رف به عنوان دكوراسيون اتاق ومحلي جهت قرار دادن اشيا زينتي مورد استفاده قرار مي گرفت.

..................

=================================

بالا خونه :

اتاقي است در پشت بام كه بيشتر به عنوان انباري از آن استفاده مي شود. چون رفت وآمد بدان نسبت به اتاقهاي پاييني مشكلتر مي باشد، وسايلي در آن نگهداري مي شود كه در طول سال كارايي كمتري دارند. راه ارتباطي به بالا خونه به دو شكل مي باشد. بالاخونه هايي كه در ورودي آن رو به حياط مي باشد از طريق نردباني وارد آن ميشوند. برخي از آنها هم از طريق پلكاني به داخل ساختمان راه دارند. قسمتي از ديواره بالاخونه هايي كه بداخل ساختمان راه دارند را مشبك مي سازند وجريان هوا از اين طريق وارد ساختمان مي شود ودر واقع كار بادگير را انجام داده ودر تابستان باعث خنك شدن ساختمان مي گردد.

=================================

دار دسمال:

چوبي است كه جلو نماي اتاقها ،معمولا كنار در ورودي اتاق درون ديوار كار گذاشته وحدود 70 سانتيمتر آن بيرون از ديوار بود. از دار دسمال جهت آويزان كردن وسايل يا مواد خوراكي استفاده مي شد. سر آنرا بصورت كروي وهمراه با شياري مي ساختند كه وسايل پس از آويزان شدن، در اثر تكان خوردن بوسيله باد از چوب جدا نشود.

=================================

دمك:

سوراخي است كه در پشت بام كاهدان ايجاد ميگرديد. از كاهدان جهت انبار كردن علوفه خشك شده از صحرا براي زمستان دامها استفاده مي شد.علوفه جمع آوري شده بوسيله تكه چوبي توسط دو نفر مانند طنابي به هم تنيده مي شد كه اين طناب ضخيم ايجاد شده از علف سبز را بردهberedah مي نامند. سپس برده ها رو ي پشت بام بترتيب قرار مي گرفت كه پس از خشك شدن از سوراخهاي تعبيه شده در پشت بام(دمك) به داخل كاهدان ريخته مي شد وتوسط فردي علفها لگد كوب مي شد تا فضاي كمتري اشغال كند.كار ديگر دمك فراهم كردن نور كاهدان بود.در فصل بارندگي اين سوراخها توسط پلاستيك پوشانده مي شود.

دونوع دمك وجود دارد يكي پشت بام كاهدان وديگري در تنور(برزهberezah) جهت پخت نان كه كارش خارج كردن دود حاصل از سوختن تنور مي باشد.

...............................

=================================

سنگ رخ بو

(سنگ نماي پشت بام): قطعات سنگي گه قبلا در دهكويه جهت نما دادن به جلو ساختمان واتاقها از آن استفاده مي شده است وكاربرد ديگر آن جلوگيري از ريزش آب باران از پشت بام به نماي جلوي اتاقها مي باشد.زيرا پشت بامها كاه گلي بود وآب گل آلود نماي سفيدكاري وگچ كاري جلو اتاقها را تخريب مي كرد.

=================================

پرواسه :

لبه اطراف پشت بام راكه حدود نيم تا يك متر بلندتر مي ساختند پرواسه مي نامند. در فصل تابستان بعلت گرماي هوا پشت بامها مكان مناسبي براي خواب شبانه بود.بعلت داشتن ارتفاع نسيم بيشتري مي وزد وحشرات وخزندگان كمتري در پشت بامها مشاهده مي شود. پرواسه حايل ومرزي بود بين دو همسايه كه خانواده ها راحت تر به استراحت بپردازند .همچنين كودكان با بودن پرواسه امنيت بيشتري را احساس ميكردند و خطر سقوط كودكان خواب ساير اعضا خانواده را آشفته نمي كرد.

..........................

=================================

تلوري:

در انتهاي اتاق و در ارتفاع حدود يك متر از زمين بين دو ديوار طولي چوبي ضخيم قرار مي دادند وروي آنرا بوسيله چوبهاي باريك واندود كاه گل مي پوشاندند واز آن براي قرار دادن رختخواب و وسايل منزل استفاده مي كردند. رختخواب را جهت جلوگيري از ورود احتمالي مارو عقرب در ارتفاعي از سطح اتاق ، روي تلوري قرار مي دادند.

......................

=================================

سرگرد:

هنگام ساخت ديوار اطراف حياط و آخرين مرحله آن در قسمت انتهايي ديوارها خشتي را بحالت ايستاده از يك راس روي ديوار قرار داده ودو طرف آنرا دو نيمه خشت جهت نگه داشتن خشت قرار مي دادند روي آن را با شل وكاهگل مي پوشاند.با اين كار مقاومت ديوار ها را در برابر برخورد قطرات باران ونفوذ آب افزايش مي دادند. بعلت شكل شيبدار آن بالا رفتن دزدان از ديوار هم مشكلتر مي شد وضريب امنيت منازل افزايش مي يافت.

=================================

ميلاك:

زنجير وقلابي است آويزان به سقف اتاق.چون در گذشته جهت نگهداري مواد غذايي يخچال وبرق وجود نداشته از آن جهت نگهداري نان ومواد غذايي استفاده مي كردند.با اين كار مواد از دسترس اطفال ،دامهاومورچه دور مي ماند.

=================================

آسك:

شامل دو قطعه سنگ دايرهاي شكل كه رويهم قرار ميگيرد .سنگ زيرين ثابت وسنگ بالايي متحرك مي باشد، كه بوسيله تكه چوبي چرخانده ميشود .از اين وسيله جهت تبديل گندم به آرد استفاده مي شود.بدين ترتيب كه گندم از سوراخ وسط سنگ بالايي وارد فضاي بين دوسنگ شده وبوسيله حركت دوراني سنگ بالايي وفشار وارده بين دو سنگ به قطعات ريزتر ودر نهايت به آرد تبديل ميگردد.

=================================

سكنچي:SAKONCHI

كنار در ورودي حياط خانه ها كه جنس در ها همه از چوب بود قسمتي در نظر گرفته مي شد كه آنرا سكنچي مي ناميدند.سكنچي به شكل مكعب مستطيل بود كه به تعداد دو عدد دو طرف در ساخته ميشد. مكعبي به ارتفاع حدود 70-50سانتيمتر. هدف از ساختش اين بود كه مهمان هنگام ورود به خانه ، مدت زماني را كه طول مي كشيد صاحبخانه در را باز كند ،بر روي آن به استراحت بپردازد. اين مساله در مورد افراد كهنسال كه دچار درد مفاصل هستند بيشتر نمود پيدا كرده واهميت احترام به مهمان را از ديدگاه دهكويي ها نمايان مي سازد .همچنين اگر فردي كه مي خواست وارد خانه شود جسم سنگيني را در دست داشت آنرا تا باز شدن در توسط صاحبخانه روي سكنچي قرار ميداد .

=================================

كاودو:

همان كاهدان مي باشد كه جهت ذخيره علوفه از آن استفاده مي گردد.اين عكس دهانه ورودي كاهدان را نشان ميدهد كه كوچك وحدود يك متر بالاتر از سطح زمين مي باشد به دو دليل 1-جلوگيري از ورود آب حاصل از بارندگي كه بعلت سيل آسا بودن بارشها در برخي مقاطع از سال وجاري شدن آب در مدت زمان اندك2-جلوگيري از ورود دامهاي شكمو به كاهدان

=================================

در چوبي

در گذشته اي نه چندان دور جنس تمامي درهاي منازل دهكويه از چوب بود . اما امروزه تعداد اين در ها فقط 6 عدد مي باشد. از بيرون كه به درها نگاه كنيد برجستگيهاي فلزي را مشاهده ميكنيد كه در واقع ميخهاي فلزي بزرگي مي باشد كه قطعات چوبي عمودي را به قطعات افقي كه از پشت در قابل مشاهده هستند پيوند مي دهد.

دق الباب : صاحبخانه هنگام دق الباب وقبل از باز كردن در ميتوانست مرد يا زن بودن مهمان را تشخيص دهد. اگر به در ها دقت نماييد دونوع دستگيره جهت دق الباب وجود دارد .دستگيره حلقوي شكل مخصوص بانوان ودسگيره توپر مخصوص آقايان مي باشد،كه در دو تصوير آخري قابل مشاهده مي باشد.

از داخل حياط در شامل قطعه اي بنام خرك بود كه شبها جهت بستن در از داخل مورد استفاده قرار مي گرفت. قسمتي هم بنام خرك دزد وجود داشت .خرك دزد (خرك مخفي)در واقع زايده اي بود كه باعث مي شد درها از بيرون قابل باز شدن نباشند.اين زايده چوبي هنگام بسته شدن خرك بوسيله سوراخي درون خرك قرار ميگرفت كه فقط از داخل حياط صاحبخانه آنرا از خرك در آورد ه ودر را باز ميكرد.

چهارچوب اطراف در را چهار پرچه مي ناميدند. وقسمت پاييني در بعلت باز بسته شدن ساييده مي شد. هر از چند گاهي توسط تعميركار ، قطعه اي فلزي جايگزين چوب ساييده شده مي گرديد.

جنس اولين در را كه در عكسها مشاهده ميكنيد با بقيه متفاوت مي باشد .چس آن از گياهي بنام ساج است ،كه از كشور هندوستان وارد مي شد.

===================================

نعل كردن ديوار

منطقه دهكويه روي خط زلزله قرار داردو تقريبا هر سال در روزهايي از سال شاهد وقوع اين پديده طبيعي هستيم.زلزله معمولا در هنگام تغيير فصل از سرد به گرم يا بالعكس رخ مي دهد(يعني در شروع دو فصل تابستان وپاييز).بعد از برخي لرزشها تركهاي عميقي ذر ديوارها پديد مي ايد كه در گذشته آن ديوار رانعل مي كردند.بدين ترتيب كه بحالت بخيه چوبهايي راعمود بر شكافها درون ديوار قرار داده وروي آنرا با كاهگل يا گچ مي پوشاندند.وجود اين چوبها مانند بازواني در دل ديوار هنگام لرزشهاي بعدي مانع از وسعت يافتن ترك ايجاد شده ميگرديد.

==============================

دو كنچي:

ساکنان دهكويه شبهاي زیبای فصل تابستان را در حياط مي گذراندند .جايگاه خواب شبانه حياط وسيع يا پشت بامها بود.وسط حياط يا گوشه اي از آن را دو كنچي مي ساختند. چون تخت خواب فلزي امروزي وجود نداشت .پس براي دور ماندن از گزند خزندگان وحشراتي مثل مارو عقرب محل خواب را كمي بالاتر از سطح زمين حياط مي ساختند. بدين شكل كه ديوارهاي نيم يا يك متري به شكل مستطيل بنا كرده ودرون آنرا پر مي كردند وچيزي شبيه به سكو مي ساختند. برخي مواقع دو كنچي را تو خالي ساخته وسقف آنرا گرفته واز فضاي داخلي آن به عنوان جايگاه نگهداري بزغاله ها استفاده مي كردند .افراد منزل نيزشبهاي گرم تاستان را در پشت بام دو كنچي به استراحت مي پرداختند.

=================================

گلي:

در كنج اتاق محفظه اي استوانه اي شكل (به شكل يك بشكه ) مي ساختند.اين محفظه رو باز مي باشد و پايين آن را سوراخي تعبه مي كردند . ودرون اين سوراخ را بوسيله پارچه اي پر مي كردند. از بالا گندم را به درون گلي ميريختند وهنگام نياز پارچه را از درون سوراخ برداشته وپس از برداشتن گندم به مقذار لازم در سوراخ را بوسيله پارچه مي پوشاندند. هنگام ريختن گندم مقدار خيلي كم خاكستر را بدان مي افزودند ،علتش اين بود كه خاكستر خاصيت ضد عفوني كننده دارد وباعث جلوگيري از فعاليت ميكرو ارگانيسمها وآفت در آسيب به گندم ذخيره شده مي شود. در حال حاضر هيچ گلي در دهكويه وجود ندارد وهمه آنها با نوسازي منازل تخريب شده اند.

=================================

+ نوشته شده در چهارشنبه ۱۳۹۴/۰۴/۲۴ساعت توسط MAJID RAHI |

اماكن متبركه دهكويه

شاهزاده ا اسماعيل

.......

=====================================

شاه عبداله

=====================================

ميراحمد بريز

.....................

.............

............

=====================================

ميرابراهيم بريز

.......

=====================================

بي بي دختر

..................

=====================================

مير ابراهيم

...............................

................................

=====================================

زاهد رستم

.......................

........................

=====================================

+ نوشته شده در چهارشنبه ۱۳۹۴/۰۴/۲۴ساعت توسط MAJID RAHI |

سد ده روزه (درزه)

===================================

====================================

+ نوشته شده در چهارشنبه ۱۳۹۴/۰۴/۲۴ساعت توسط MAJID RAHI |

تنب باستاني گبري

قلعه گبري

اين قلعه بر فراز تمب گبري در غرب دهكويه كه مشرف به تنگ انگور است قراردارد . چنانكه از نام آن بر مي آيد باز مانده از قديمي ترين ساكنان دهكويهيعني زردشتيان كه گبر خوانده مي شوند در قبل از اسلام است. گبرهاي ساكندهكويه جهت محافظت از خود در برابر تهاجمات دشمنان به آن پناهمي برده اندو آنقدر بزرگ بوده كه مي توانسته تمام اهالي را در خود جاي دهد . از اينقلعه در كتب تاريخي در يك مورد از آن نام برده شده است. محمد علي سديدالسلطنه در سفر نامه خود نامي از آن برده و به صورت قلعه مخروبه توصيف كردهاست : « در آنجا بيست بركه ، كاروانسرا و قلعه مخروبه و چند خانوار نفوسموجود . » هم اكنون فقط آثار كمي از آن باقي مانده است . دليل تخريب آنزلزله خيز بودن دهكويه است كه بر اثر زلزله هاي متعدد اين قلعه باستاني ازبين رفته است. قلعه به شكل مستطيل و به طول 100و عرض 60 متر با سنگ و گچساخته شده و از نظر شكل ظاهري شبيه به ارگ كريم خان در شيراز است. تنهاتفاوت آن در اين است كه در سمت غرب كه مشرف به تنگه است چهار برج نگهبانيدارد تا نگهبانان بهتر بتوانند بر تنگه كنترل داشته باشند . چون تنها راهعبور از اين ناحيه فقط همين تنگه است . برجهاي نگهباني كه در گوشه ها قراردارند به قطر 4متر و برجهاي سمت غرب كه در وسط قرار دارند به قطر 3مترهستند. هم اكنون تنها يكي از برجها ي سمت غربي نيمه سالم باقي مانده است. در دور تا دور قلعه اطاقكهاي كوچكي ساخته شده اند و بيشتر ساختمانها در سمتجنوب قلعه قرار داشته اند و حساط قلعه در سمت شمال است . در قسمت شماليآب انباري به شكل مربع به طول 5متر از سنگ و ساروج ساخته شده . در صورتي كهاهالي مجبور بوده اند به مدت زيادي در قلعه بمانند از آن آب استفادهمي نموده اند . در وسط قلعه چاله اي وجود دارد كه ممكن است آتشكده اي متعلقبه زردشتيان يا محلي براي نگهداري غله باشد. در سمت شرق قلعه دره اي حدودابه عمق30متر قرار دارد كه در شرق آن قلعه اي كوچكتر كه به صورت 9ضلعينامنظم ساخته شده و اندازه آن به صورت تقريبي يك پنجم قلعه بزرگ است . دليلساختن اين بناي كوچك اين است كه چون از اين دره امكان راه يابي به قلعهبوده ، جهت اينكه دشمن نتواند به قلعه اصلي دست پيدا كند اين قلعه كوچك درشرق دره ساخته اند تا كاملا از دو سو بر دره كنترل داشته باشند.