هیئت ورزشهای رزمی و کونگ فو لارستان خبر داد : تیم کیک بوکسینگ کانون ولی عصر دهکویه مسابقات کیک بوکسینگ فول کنتاکت نونهالان و نوجوانان استان فارس خوش درخشید .

مسابقات کیک بوکسینگ فول کنتاکت نونهالان و نوجوانان استان فارس در استایل سمی کنتاکت روز پنجشنبه ۱۵ تیرماه ۹۱ در سالن هیئت های ورزشی رزمی پایگاه قهرمانی شیراز برگزار شد.

در این دوره از مسابقات تیم کیک بوکسینگ کانون ولی عصر دهکویه به نمایندگی از شهرستان لارستان متشکل از افراد زیر حائز مقامهای اول تا سوم شدند :

رده سنی نونهالان :

۱-    محمد قاسمی زاده (مدال نقره(

۲-    مهدی رفتاری ( مدال برنز (

رده سنی نوجوانان :

۱-    محسن فروزان ( مدال طلا (

۲-    محمد رفتاری ( مدال نقره (

۳-    رضا هوشمند ( مدال برنز (

۴-    محمد وکیلی ( مدال نقره (

۵-    غلامحسین تقی پور ( مدال نقره(نماینده هیئت رزمی و داور مسابقات :ابوذر حق پناه

سرمربی : مجتبی رحیمی

سرپرست : محمد بردبار

وهرگز به كسي كه به شما اعتماد ميكند دروغ نگوييد

بررسي گونه هايAllium (سير و پياز)از  تيره Lilliaceae و بهره برداري  هاي داروئي از آن

محسن علاف آشتياني

دانشجوي مقطع كارشناسي  احياء و بهره برداري از بيابان ،دانشگاه كشاوزي كرج

نام استاد:دكتر حسن نظريان

استاد شناخت گياهان داروئي و مرتعي و بهره برداري از محصولات فرعي

چكيده:

شناخت گياهان داروئي و مرتعي و بهره برداري از محصولات فرعي نقش بسياري در احياي اراضي مناطق خشك و بياباني و بهره برداري صحيح از آن نقش مهمي در سلامتي انسان ايفا مي نمايد.يكي ازگونه هاي  مرتعيAllium ها از تيره Lilliaceae مي باشند كه  مهمترين مشخصه آنها قسمتي به نام بولب  مي باشد. كه در اين مقاله   به معرفي تعدادي از گونه هاي مذكور از قبيل( Allium Sativum L ، Allium Cepa L،Allium Akaka Gmel،Allium Porrum L) و 6  گونه از پياز هاي وحشي از خانوادهLilliaceae كه در ايران مي رويند از قبيل (A.Bodeanum،A.Gigantenum،A.Pardoxum،A.Roseum،A.Rotundum،A.Rubellum) با نام  فارسي سير و پيازو موارد استفاده و قسمت هاي مورد استفاده وهمچنين خواص درماني  آن ها پرداخته شده است.در صورتي كه  اين گونه ها به درستي در جامعه معرفي گردد  ضمن جلوگيري از مصرف بي رويه دارو هاي شيميائي  و عوارض ناشي از آن  مي تواند در سلامتي افراد  تاثير بسياري گذاشته و از فراورده هاي آن به عنوان  صادرات استفاده نمود.

واژه هاي كليدي:َAllium ،پياز هاي وحشي، محصولات فرعي ،خواص درماني

مقدمه:

توسعه روزافزون جمعيت جهاني ، نياز بشر به محصولات كشاورزي را افزايش مي دهد.بنابر اين توجه  بشر به بخش  كشاورزي لازم و ضروري است.توجه به منابع  طبيعي و گياهان مرتعي و بهره برداري از محصولات فرعي  آنها به عنوان استفاده هاي داروئي ، خوراكي ،علوفه اي و يا صادراتي و...  مي تواند كمك شاياني به  بخش كشاورزي و توسعه نمايد.لذا  استفاده هاي مختلف داروئي و صنعتي از گونه هاي مرتعي كه در مناطق خشك و بياباني محل رويش آنها مي باشد مي تواند توجه به اين مناطق را بيشتر نموده و از خارج شدن اين زمين ها از حيز انتفاع جلوگيري مي نمايد. يكي از گونه هاي  داروئي Allium ها از تيره Lilliaceae مي باشند كه ذيلا به آنها پرداخته مي شود:

مواد و روشها:

1-سير با نام علميAllium Sativum L  

گياهي  است علفي  و داراي ساقه اي به ارتفاع 20 تا 40 سانتي متر  و حتي بيشتر.داراي قسمتي است بنام بولب كه قسمت متورم و زير زميني  گياه را تشكيل مي دهد.مركب از 5 تا 10 قطعه متورم محصور در  غشاهاي نازك و ظريف به رنگ خاكستري  مايل  به سفيد  است.برگ هائي  باريك و گلهائي  به رنگ سفيد چرك، منقوش به  لكه هاي كوچك و قرمز رنگ است.از مشخصات برگ هاي آن اين  است كه اولا وضع آويخته از ناحيه غلاف  دارند و ثانيا پهنك برگ هاي آن طويل  و منتهي  به غلاف درازي است كه قسمت زيادي از ساقه را فرا مي گيرد و به علاوه ،غلاف برگ هاي آن يكديگر  را مي پوشانند. مجموعه گلهاي گياه نيز همراه با برجستگيهاي  كوچك، در راس  دمگل درازي ، به تعداد كم  با ظاهر  گل آذين چتر مانند ظاهر مي شود.براكته متورم و منتهي به راس  باريك و درازي نيز، مجموعه گلها را فرا مي گيرد كه نازك و غشائي است. حالات غير طبيعي  مختلفي در اين گياه وجود دارد  كه يكي از  آنها  بولب  مركب  از 3 برجستگي متورم است.

از اين گياه دو واريته  وجود دارد  كه يكي از آن ها  داراي گلهاي  سفيد و ديگري  با گلهائي  گلي رنگ و بولب  مركب از قطعات زياد  ولي با حجم كمتر  از واريته سفيد است. واريته سفيد از نظر پرورش ، بيشتر مورد توجه است.

قسمت مورد استفاده: برگ  و مخصوصا قطعات بولب آن است.

تركيبات شيميائي: در  پارانشيم قطعات  متورم سير، وجود  يك گلو كوزيد سولفوره كه بر اثر  هيدرو ليز  به اسانس  مخصوص  سير ولوولز  تبديل  مي شود و  در سير ويتامين C وجود دارد.اسانس سير  كه از تقطير  آن تحت  اثر بخار آب حاصل مي شود، مركب از سولفوره ها  و پلي سولفوره هاي ونيل، آليل و آليل پروپيل است.در سال 1933 دانشمندي بنام Hoppe ماده اي  به صورت بلور هاي سفيد رنگ از آن بدست آورد  كه فاقد گوگرد ولي داراي اختصاصات  الكوئيد ها بود.اسانس سير كه  به مقدار  60 گرم  از هر 100 كيلو گرم سير بدست مي آيد مايعي  به رنگ نارنجي تا قهوه اي  مايل به زرد  و به وزن مخصوصي برابر 1.045تا 1.05 است  و اگر تصفيه شود  به صورت بي رنگ و داراي  بوي  كم در مي آيد. اسانس سير در غالب  روغن هاي  ثابت  و روغن هاي معدني  حل  مي شود.در گليسيرين  و پروپيلين گليكول غير محلول است. اسانس سير را بايد در ظروف  در بسته به حالت  مملو،  و در صورت  امكان در ظروف شيشه اي  يا آلومينيومي ، در محل  خنك و دور از نور  نگهداري كرد.

از اسانس سير براي مطبوع كردن و تغيير  طعم اغذيه در صنايع غذائي  استفاده به عمل مي آيد.

خواص درماني: سير علاوه بر آنكه به حالت خام يا پخته ، مخلوط  در اغذيه مصرف مي شود، مصارف درماني عديده اي  مخصوصا در طب عوام دارد.

سير اثر ضد عفوني كننده، ضد باكتري، هضم كننده غذا، اشتها آور، صفرابر، خلط آور،نيرو دهنده،دفع كرم و كم كننده فشار خون دارد.احتمالا براي آن  اثر ضد سرطان و معالج بيماري  قند نيز قائلند.در استعمال خارج،اثر از بين برنده التهاب  و التيام دهنده زخم جراحات است. اثر ضد عفوني كننده و ضد باكتري  سير مربوط به الدئيد اليليك يا اكرولئين است كه به نسبت يك  ده ميليونيم ،اثر ضد باكتري دارد ولي تقريبا  فاقد سميت براي پستانداران مي باشد(Lewin) از اين نظر است كه در طب  عوام قطعات سير را له كرده  و آن را در اماكني  كه بيمار  مبتلا به  امراض واگير دار به سر مي برد پخش مي نمايند. در زمان هاي قديم براي جلوگيري از آلوده شدن اماكن به ميكروب بيماريهاي وبا، تيفوس ، حصبه و غيره استفاده مي كردند.از سير براي درمان  غانقراياي  ريوي نتايج خوب بدست آمد بلكه آنرا در  رفع بيماري هاي ريه  و درمان سل روده نيز موثر  مي دانند.سير در دستگاه هضم نيز يك اثر ضد عفوني كننده قاطع ظاهر مي كند. بر اساس بررسيهاي L.Kroeberنشان داد كه از سير نتايج بسيار خوبي در رفع اسهال هاي ساده ،ورم روده منشاء عصبي، قولنج ها، سوء هضم و عوارض آن از قبيل  احساس سنگيني و چنگ زدگي در معده و همچنين اتساء معده  بدست  مي آيد.در سوء هضم هاي يائسگي نيز اثر مفيد ظاهر مي نمايد.در مقابل اين همه اثرات  مفيد درماني هنوز هيچ گونه  دليل علمي قانع كننده اي  وجود ندارد  تا اثرات درماني مذكور را  بدان نسبت دهند. فقط  Kretschmer در اين مورد ، اثرات هضمي سير را به ترشحات صفرا مي داند كه ماده ذكر شده، موجبات آن را در بدن فراهم مي سازد.

سير در پائين آوردن فشار خون تاثير  مي نمايد زيرا مصرف آن موجب اتساع شرائين و مويرگ ها  مي شود. و به نظر مي رسد كه بر روي حركات و انقباضات قلب نيز اثر مفيد ظاهر نمايد.بسياري از سالخوردگان سير را به خاطر  پائين آوردن فشار خون و رفع تصلب شرائين  كه موجبات  طول عمر را  فراهم مي سازد مصرف مي كنند. اثر اين دارو  بهتر و مداوم تر  از غالب دارو هاي شيميائي است. يكي از  دلايل خاصيت پيشگيري  از سرطان  به وسيله سير ، نادر بودن  اين بيماري  در چين است كه در آنجا سير بيش از  ساير كشور ها مصرف مي شود.سير به علت مدر بودن ، در رفع آب  آوردن انساج و معالجه  استسقاء موثر است.براي سير اثر رفع مسمويت نيكوتين  قائل بودند زيرا  معتقدند كه با مصرف  آن ، تسكيني در ناراحتي هاي ناشي از اثر نيكوتين  در عروق و رفع اختلالات قلبي و هضمي  در معتادين ظاهر  مي شود.

سير به سهولت كرمك را دفع مي كند  و يا آنكه  عده اي  آن را  در دفع  اسكاريس  چندان موثر نمي دانند.در التيام زخم هاي چركين موثر است.

از روش هاي درماني سير در معالجه آرتريسم و رماتيسم فصلي آنست كه چند قطعه پوست كنده سير را  له كرده در محل دردناك  بر روي  پوست  بدن اثر  مي دهند و پس از چند ساعت آن را  برداشته   خميري از خاك رس تميز بر روي آن  قرار مي دهند و با پارچه اي  آنرا  مي بندند تا حالت تحريك و درد ناحيه مذكور بر طرف شود.

معايب مصرف سير: از معايب آن  بوي ناپسند آن است كه به سرعت از راه ريه دفع مي گردد. بوي بد  سير را مي توان  با چند قطره  اسانس آنژليك رفع نمود  و يا نيم ساعت  پس از مصرف آن  يك عدد سيب رنده شده  و يا يك قاشق  عسل  خورد  و يا آنكه  برگ  جعفري  جويد. در مواردي كه تحريكي در  دستگاه هضم وجود  داشته باشد بايد از مصرف سير خودداري نمود. زياده روي در مصرف سير به طوري كه  بررسي شده علاوه بر  آن كه باعث  مي گردد بوي بد آن تداوم داشته باشد موجبات  پيدايش سردرد ، تشنگي زياد، ضعف بينائي و حالات ناراحت كننده ديگر را فراهم نمايد. تنقيه آن در اطفال  نه تنها  موجب ايجاد تحريك  مخاط روده  مي شود بلكه بر اثر جذب مواد موثره  آن از راه  روده ناراحتي هاي ديگر نيز بوجود مي آورد. سير در غالب نواحي  پرورش مي يابد.

شكل1: گونه هاي آليومA.Sphoenoprasium1   A.Cepa 2   A. Sativum3

2-پياز با نام علمي Allium Cepa L:

گياهي به ارتفاع 6/0 تا يك متر و داراي پياز بزرگ،متورم و خوراكي،مركب از لايه هاي متكي بر يكديگر است.از مشخصات آن اين است كه برگ هاي استوانه اي ، نوك تيز، توخالي به رنگ سبز غبار آلود و واقع در 2 رديف در قاعده دارد.گلهاي آن كه در فاصله خرداد  تا پائئز ظاهر مي گردند به رنگ سفيد  يا سفيد مايل به سبز  و يا گلي  مايل به بنفش و مجتمع چتري بزرگ با منظره كروي مي باشند. حالات غير  طبيعي  مختلفي منجمله  وجود پيازهاي متعدد  و منطبق  و يا پيازچه هائي در مجاور  پياز  اصلي  و غيره  نيز در آن ديده  مي شود.گرچه در اغلب نواحي قابل پرورش است  ولي منشاء آن در ايران ، سيستان و بلوچستان  بوده و از آنجا به ساير نقاط  نفوذ پيدا نموده است.مصرف  پياز  از زمان ما قبل  تاريخ و پرورش آن با توسعه  زياد در مصر معمول بوده . پياز در نزد مصريان احترام  مذهبي خاصي  داشته و در آنجا  نمونه هائي با بولب  درشت و طعم ملايم وجود داشته  كه پرورش مداوم مي يافته و غذاي اهالي را تشكيل مي داده است.

تركيبات شيميائي:

پياز داراي اسانسي است كه بر اثر پختن از بين مي رود.اثر درماني آن نيز مربوط به تركيبات گوگرددار و ويتامين هاي آن است.پياز داراي نوعي انسولين گياهي بنام گلوكوكينين به مقدار 10 تا 11 درصد ،قند  غير قابل تبلور ،ساكارز يا مالتوزن اسيد سيتريك، فسفات كلسيم، صمغ،املاح سديم و پتاسيم،اينولين،كوئرستين،موم و برگ گياه داراي مقداري قند و آنزيم هاي مختلف مانند آميلاز، دكستريناز ، مالتاز و امولسين است.

خواص درماني:

پياز  غذاي سالمي است  كه تقريباً غالب اختصاصات سير  را به وضع مشابه دارد.محرك، مدر، ضد اسكوربوت(به علت داشتن ويتامين c فراوان) ضد كرم، معالج قند و در استعمال خارج  اثر ضد عفوني كننده(ميكروب كش) دارد.مصارف درماني آن بر اساس اين كه خام يا پخته باشد با يكديگر متفاوت است.پيازهاي شيرين و داراي طعم ملايم، در بعضي نواحي غذاي اهالي را تشكيل مي دهد.نوع تند آن بيشتر براي مصارف درماني اختصاص داده مي شود و يا به صورت پخته در اغذيه مصرف مي گردد.

پياز خام:

براي كساني كه معده فعال و سالم دارندغذاي بسيار مناسبي است.اگر چنانچه افرادي حساسيت داشته و يا سابقه خونروي  و يا ناراحتي  هاي پوستي  نظير سودا و غيره داشته باشند بهتر است از مصرف آن خودداري نمايند. اگر پياز به ملايمت پخته شود و به آن تدريجا  كره افزوده شود  در رفع يبوست  و نفخ مفيد مي باشد.پياز پخته مي تواند  حالات عصبي را كاهش دهد و تصلب شرائين  را درمان نمايد.پياز خام فعاليت معده اي را زياد  مي كند ولي در عين حال اسيديته  شيره معد ه اي را نيز بالا مي برد.در مواردي كه اسيديته شيره معدي كم باشد موثر است  در غير اين صورت ترشحات معده بالا آمده ايجاد ناراحتي  و سوزش  در لوله مري مي نمايد . در كساني كه مرتبا آروغ مي زنند و يا ناراحتي هاي  پوستي دارند از خوردن پياز بايستي خودداري نمايند.

پياز اثر مدر دارد  و چون خاصيت آن مربوط به عمل دياستاز ها مخصوصا  اكسيدازها مي باشد، از اين  جهت يا به حالت خام مصرف گردد يا خيلي سطحي پخته شود. يك دوره درماني پياز  مي تواند آب آوردن انساج ، خيز عمومي بدن ، استسقاء و حتي رماتيسم  را تا حدي معالجه كند مشروط به اينكه ناراحتي هاي كبدي و حالات التهابي وجود نداشته باشد. شيره پياز  را از داروهاي دفع كننده سنگ كليه مي توان ذكر نمود.مصرف پياز آلبومن ادرار را كاهش مي دهد.

شكل 2:Allium Cepa: پياز، ساقه توخالي و گل آذين(به اندازه طبيعي) قسمت هاي مختلف

تشمع و سرطان كبدي ، ورم  ماهيچه دل و ذات الجنب  را از وضع  وخيم  خارج مي سازد.

پياز پخته:

نرم كننده  و بر طرف كننده ناراحتي هاي  عادي سينه است. با پختن  ورقه هاي نازك  پياز در شير  مي توان  از آن ، جهت  رفع  دل درد ها  و به طور كلي  احساس  ناراحتي  در شكم  استفاده به عمل  آورد.جوشانده پياز در عسل ، جهت  رفع عارضه  عدم دفع  ادرار توصيه  گرديده است.

مصرف مداوم پياز پخته در عين حال كه ترشحات دستگاه هضم  را منظم  مي كند، اشتها را  زياد و ناراحتي هاي ناشي از نفخ  و دل درد را درمان مي نمايد. براي رفع نفخ ، تنطور  پياز به مقدار  10 الي 15 قطره  و 2 يا 3  بار در روز ، مفيد تر از ساير  صور داروئي  آن ذكر شده  است. در نزله هاي  برونش و حباب هاي ريوي، پياز اثر  درماني  در هر  2 حالت  حاد و مزمن  دارد به علاوه  آنژين  و سرفه  را  معالجه مي كند.

شربت پياز ، به طور  محسوس  اثر مفيد  در رفع  درد هاي  عصبي ظاهر  مي سازد. بررسي هاي جديد نشان داد پياز اثر كم كردن فشار خون دارد.در سال 1930 توسط دانشمندان اين موضوع روي سگ  آزمايش شد و به مقدار زيادي قند خون پائين آمد.

در استعمال خارج ، له شده  پياز  از قديم الايام  جهت رفع حبس البول(عدم  دفع ادرار) در زير شكم اثر داده مي شد.شيره  پياز  اثر بسيار  خوب  در تسكين  ناراحتي هاي ناشي از بريدگي ها دارد.ضماد پياز خام له شده اگر در ناحيه پيشاني قرار داده شود  سردرد و سردرد هاي يكطرفه(ميگرن) را كمي مرتفع  مي سازد.پياز نيمه پخته در محل سوختگي ها و بواسير اثر آرام كننده  ظاهر مي كند.و اگر به حالت گرم در اطراف گردن اثر داده شود درد گلو را تسكين مي دهد.

پياز  پخته شده  در درون خاكستر  گرم ، اگر بر روي آبسه قرار گيرد و يا  بر روي  دمل اثر  داده شود، موجب سر باز كردن  آنها  خواهد شد. مخلوط آن با چربي  پرندگان  باعث  درمان  سرمازدگي و خراشهاي  سطحي بدن  مي گردد.جوشانده پياز ، براي  پانسمان  زخمهاي  چركين  بسيار  خوب است.پنبه آغشته  به شيره  تازه پياز  اگر در مجراي گوش قرار گيرد ناراحتي ناشي از  احساس صداي  مبهم  در گوش  را بر طرف  مي كند. به علاوه اگر  در محل  گزش زنبور  عسل قرار گيرد درد را به طور محسوس  تسكين مي دهد.

3-والك با نام علمي Gmel Allium Akaka

والك گياهي پياز دار  و مخصوص  جنگلها و نواحي مرطوب  دشتها و مناطق كوهستاني است.پياز آن  از سه برجستگي  با ظاهر كاملا مشخص تشكيل مي گردد.والك بوي سير مي دهد و داراي دو برگ بيضوي  نوك تيز و منتهي  به دمبرگ دراز است. هر قدر  نواحي جنگلي  محل رويش  گياه،مرطوب تر  و تاريك تر باشد، فشردگي انتشار  گياه بيشتر است.دانه آن كوچك و داراي ظاهري كروي است.

تركيبات شيميائي:

 والك داراي  0007/0 درصد  اسانس ، مركب  از سولفور  و پلي  سولفور و نيل  و نوعي آلدئيد ناپايدار است.

خواص درماني:

پياز و برگ  والك  سابقا  مصرف زياد  بين الملل  مختلف داشته به طوري كه  هنوز هم  در تغذيه  و تهيه سالاد  از آنها  استفاده مي شود ولي  در هر حال شهرت درماني والك در طي زمان تدريجا كاهش يافته است. شولز در سال 1929 در اين مورد گفت  نه تنها اثر تصفيه  خون دارد بلكه در رفع دانه هاي  جلدي  مزمن نيز اثر معالج ظاهر مي كند.  بهر در سال 1935 والك را در رفع اختلالات هضمي  بسيار موثر دانست چون اسانس والك تركيباتي مثل اسانس سير دارد  به اين جهت  اختصاصات درماني مشابه سير را دارا مي باشد كه قبلا به آن پرداخته شده است.

محل رويش:

 والك در منطقه وسيعي از ايران  مخصوصا در نواحي كوهستاني  البرز ، دامنه هاي  مرطوب  البرز  به سمت تهران  بين 2000 تا 25000 متري ، دربند، نواحي پوشيده از برف مجاور  دز دره، شهرستانك، لشكرك،فشم ، آذر بايجان :اروميه،بعضي نواحي گيلان، بين همدان و كرمانشاه، اراك، شيرازو غيره مي رويد.

4-تره، كوار(در گيلان) با نام علمي Allium Porrum L

گياهي پرورش يافته و داراي  برگ هاي نواري  شكل ، نسبتا پهن و با غلاف  دراز است. تاكنون به حالت وحشي  ديده نشده است ولي امروزه  تصور مي كنند كه بعضي از  انواع ، مانندA.Ampeloprasum L،A.Vineale Lكه پياز  منقسم به چند قطعه و برگ هاي  باريك دارد، منشاء گرفته باشد.از مشخصات آن اين است كه قائده ساقه نسبتا ضخيم  آن، در داخل پياز  جاي دارد. گلهاي  آن گلي رنگ و مجتمع به صورت  چتر بزرگ كروي است.

قسمت مورد استفاده:

برگ و پياز  كوچك آن است كه به حالت خام يا پخته  مصرف مي شود.

شكل 3:گياه كامل گلدار (گل باز شده)Allium PorrumL

تركيبات شيميائي:

تره داراي  اسانسي مركب از  تركيبات سولفوره  است. برگ آن داراي آنزيم هاي  مختلف  مانند  مالتاز، دكستريناز، انورتاز و امولسين مي باشد.در ريشه گياه نوعي  ئيدرات  كربن وجود دارد  كه آربينوز و گالا كتوز از آن نتيجه مي شود.

خواص درماني:

مصرف آن براي مبتلايان به  سوء هضم، چاقي، درد مفاصل، نقرس، تصلب شرائين و يبوست دائمي  توصيه مي گردد.غذاي مناسبي براب مبتلايان به تحريك معده  و روده است.تره از سبزي هاي مدر و   بسيارمفيد است اثر خلط آور  و نرم كننده  به نحو قاطع است.سوپ آن حبس البول( عدم دفع ادرار) و آب آوردن انساج و  سنگ كليه را درمان مي كند.در موارد گرفتگي صدا،گريپ، سرفه، ورم گلو و ناي و به طور كلي تمام حالات التهابي  حاد و مزمن دستگاه تنفس، سياه سرفه اگر مصرف شود. اثرات درخشان به ظهور مي رساند.  در استعمال خارج اگر به محل گزيدگي  زنبور  مالش داده شود درد را تسكين مي بخشد.تنقيه جوشانده تره  بهترين  نرم كننده و در رفع امتلاء روده بزرگ بسيار نافع مي باشد. تره در نواحي مختلف ايران پرورش مي يابد و در تغذيه استفاده مي شود.از گونه هاي مفيد و غير موجود در ايرانA.Victoriale LA.Tenuifolius،A.Tuberosum مي باشد كه مختصر در ذيل توضيحاتي در مورد آن ها داده خواهد شد:

1-A.Victoriale L:در غالب نواحي  كوهستاني  نيمكره  شمالي  مي رويد. پياز آن مدر،ضد كرم و مقوي قلب است.

2- A.Tenuifolius: گياهي يكساله و داراي برگ هاي دراز به طول 30-15 و به عرض 2.5تا3 سانتي متر است.از ريشه اش ، ساقه هاي  متعدد و منتهي به گلهاي  سفيد و مجتمع به صورت خوشه  خارج مي شود.ميوه اش كوچك ، پوشينه، مدور، به قطر 4-5 ميليمتر و محتوي دانه هاي سياهرنگ است. در جزاير قناري ،هند و سرحدات  غربي ايران مي رويد؟

دانه اش مدر  و در استعمال خارج بر روي زخم و جراحات جهت  درمان آنها  اثر داده مي شود. اثر ضد التهاب دارد.

3- A.Tuberosum: غده متورم و استوانه اي ، مستور از ريشه هاي باريك و سفيد رنگ دارد، گلهاي آن مجموعا در انتهاي  ساقه گلدار  به صورت نيمكره اي ظاهر  مي شود. ميوه اش معطر است.در هيمالايا،چين، سيام، بنگال به حالت وحشي مي رويد و به علاوه پرورش مي يابد. دانه اش  از نظر درماني براي رفع سيلان مني به كار مي رود.

پياز هاي وحشي كه در ايران مي رويند:

6 گونه  از پياز هاي وحشي از خانواده Lilliaceae كه در ايران  مي رويند داراي خواص و كاربرد هاي طبي و غيره مي باشند كه عبارتند از:

(A.Bodeanum،A.Gigantenum،A.Pardoxum،A.Roseum،A.Rotundum،A.Rubellum M.B)

قسمت هاي مورد استفاده:پياز و برگ

1-پياز زيبا با نام علمي : A.Bodeanumگياهي پايا  با پيازي پوشيده از فلس هاي غشائي سفيد  است، ساقه آن كوتاه  بوده و داراي برگ هائي به تعداد 3-1 عدد و گل هائي به رنگ صورتي متمايل به سفيد، مجتمع در چتري پرگل كروي، بزرگ و متراكم مي باشد، موسم گلدهي آن ارديبهشت است.

پراكنش جغرافيائي:خراسان، نيشابور، دره آبشار اخملد، كپه داغ در نزديك قوچان،شاهرود

A.bodeanum

2- پياز غول آسا با نام علمي A.Gigantenum :گياهي پايابا پيازي بسيار بزرگ  و پوشيده از فلس خارجي خاكستري  قهوه اي و چرمي است. ساقه آن بسيار  بلند، استوانه اي، برهنه، ضخيم و تو خالي مي باشد .برگ هاي آن مسطح چرمي و گل ها ارغواني- بنفش يا صورتي و متمايل به سفيد رنگ ، مجتمع در چترهاي كروي بزرگ، پرگل  و متراكم هستند.

پراكنش جغرافيائي:شرق: خراسان، كپه داغ بين قوچان و لطف آباد

A.gigantenum

3- پياز زنگوله اي با نام علمي A.Pardoxum:  گياهي است چند ساله و با پياز تخم مرغي و كوچك است.برگ هاي آن منحصر به يكي، طويل تر از محور گل ،نيزه اي، باريك، در انتها تيز، گلها داراي جام سفيد، با تقسيمات عريض، پهن دراز،بيضوي و در انتها باريك هستند. گل آذين آن چتري بوده و ميوه آن كپسول مي باشد.موسم گلدهي ارديبهشت است.

پراكنش جغرافيائي: البرز: گردنه هاي كندوان، سياه بيشه، شمال شرقي: گرگان و بندر گز

َA.Pardoxum

4-پياز تابستانه با نام علمي A.Roseum: گياهي چند ساله ، با ارتفاع 150-50سانتي متر، با پياز تخم مرغي است. ساقه آن ايستاده و قسمت پائيني آن برگدار و تقريبا ضخيم است.برگ هاي آن ظاهرا پر كرك، تخت و تا شده ، نوك دار با حاشيه  دندانك دار، فاقد ترك،گلها صورتي  يا صورتي متمايل   به سفيد رنگ، مجتمع  در گل آذين چتري تقريبا دسته اي ، پر گل، دمگل ها نازك و نخي و غير هم قد هستند.موسم گلدهي آن ارديبهشت ماه است.

پراكنش جغرافيائي: غرب: كوه پاريز در لرستان، كرمانشاه،نو آكوه در كرند، اراك،شاهزند، اشترانكوه، حوالي  و اطراف خمين، بخش مركزي  دامور در بختياري، كل خواهر،جنوب: دشت ارژن در فارس.

A.roseum

5- پياز سرگرد با نام علميA.Rotundum:گياهي چند ساله با پياز ساده  و يا غالبا شامل پيازك هاي قهوه اي مايل به بنفش و جدا از هم ، پوشيده در فلس غشائي مشترك، داراي بوي تند سيري و زننده است. ساقه آن نسبتا باريك و استوانه اي مي باشد.برگ هاي آن به تعداد 3 الي 5 تا شده در طول گرده دار، خطي باريك ، نوك تيز گلها ارغواني تيره رنگ، مجتمع در چتر متوسط، متراكم و پر گل، كروي، داراي اسپات منفرد، مختصرا نوك دار و خيلي كوتاه تر از چتر هستند.ميله پرچم در پائين  تركدار، به طور متناوب  عريض و در انتها  داراي دو زائده باريك  و بساك قرمز تيره رنگ مي باشد. موسم گلدهي در ارديبهشت و خرداد ماه است.

پراكنش جغرافيائي: آذر بايجان: بين سراب و خوي،كوههاي سبلان،ميشوداغ نزديك يام،غرب: ايلام

A.rotundum

6- پياز صورتي با نام علمي A.Rubellum M.B: گياهي چند ساله با پيازي كوچك و تخم مرغي  يا پهن دراز، فلس هاي خارجي آن خط دار ، شكافته، سفيد مايل به قهوه اي ، چرمي،در انتها رشته اي فيبري و داراي ساقه اي باريك مي باشد كه در بخش پائيني برگدار است. برگ هاي آن خطي باريك، نازك و نخي، نيمه استوانه اي ، در حاشيه به طور نامحسوس  دندانه دار  و گل ها صورتي  متمايل به بنفش رنگ ، مجتمع  در چتر هاي پر گل كروي هستند.

پراكنش جغرافيائي:شمال شرقي:گرگان،گنبد كاووس، بين شاهپسند و شاهرود، شاهكوه،البرز، بين گچسر و چالوس،كوههاي  نزديك آمل، محمود آباد، رودبار،آذربايجان: دشت مغان، شرق: مشهد، تربت حيدريه، رباط سفيد، كپه داغ،قوچان  و تهران

A.rubellum

موارد استفاده:

اين گونه پياز هاي وحشي ، كلسترول خون را كاهش  مي دهد، هضم كننده غذا، تنظيم كننده دستگاه گوارش بوده و اضافه كردن آن به غذا باعث سلامتي  انسان مي شود. ضمنا دافع حشرات  بوده (به لباس مي زنند) و پياز  و برگ  آن  به صورت خام و يا پخته خوراكي مي باشند.

فصل كاشت پياز ، سيرAllium ها: فصل پائيز  زمان كاشت  پياز  آليوم  است. فاصله كاشت 30-15 سانتي متر و عمق كاشت 20-15 سانتي متر مناسب  است.هر 3 يا 4 سال در پائيز يا اوائل بهار پياز ها را از خاك در آورده تقسيم و مجددا بكاريد.

نتيجه گيري:

با توجه به خواص داروئي گونه هاي پيش گفته  نتيجه گرفته مي شودكه چنانچه از نظرات و تجارب  كارشناسان  ترويج گياهان داروئي و اساتيد دانشگاهها استفاده شود زمينه توليد گياهان مذكور و بهره برداري از خواص آنها فراهم خواهد آمد و  اين موضوع زمينه جلوگيري از استفاده بي رويه دارو هاي شيميائي فراهم خواهد شد.

پيشنهادات:

1-  وزارت جهاد كشاورزي با هماهنگي موسسات ذيصلاح(مركز تحقيقات كشاورزي،....) اراضي مستعد  كشت گونه هاي مختلف  داروئي را شناسائي و در اختيار فارغ التحصيلان اين رشته براي بهره برداري قرار دهد.

2-    ايجاد بازارهاي عرضه  محصولات گياهان داروئي

3-    تاسيس كارخانه هاي  فر آوري  و بهره برداري از محصولات فرعي

4-    خواص اين نوع گونه ها و روش استفاده ، از طرق مختلف براي استفاده مردم، ترويج و شناسانده شود.

5-     از بهره برداران مربوطه  حمايت هاي مربوطه( اعطاي تسهيلات، كمك به صادرات و ...)  از طريق بانك ها به عمل آيد.

تشكر و قدرداني:

1-    دانشگاه كشاورزي كرج به خاطر همكاري در دستيابي به مطالب

2-    سازمان امور اراضي كشور  به جهت دراختيار قرار دادن وسائل مورد نياز

3-    استاد ارجمند جناب آقاي دكتر حسن نظريان به لحاظ راهنمائي هاي لازم

4-    كارشناسان محترم سازمان امور اراضي وزارت جهاد كشاورزي

منابع و ماخذ:

1-عماد،مهدي ،شناسائي گياهان داروئي  و جنگلي،  انتشارات موسسه توسعه روستائي، 1379 ،صفحات 38 الي 40

2- زرگري ، علي، گياهان داروئي جلد چهارم،انتشارات و چاپ دانشگاه تهران،1376،صفحات 618 ال

خواص والک یا سیر کوهی

والک کوهی نوعی سبزی وحشی وخودرو است که در رشته کوه البرز و فقط در فصل بهار می ‌روید. سرشار ازکلسیم و انواع ویتامین های نافع بدن است.

والک یکی از گونه‌ های سیرو به اصطلاح نوعی سیرکوهی است. نام علمی آن Allium ursinum L و نامانگلیسی آن Board-leaved Garlic، wild Garlic و از خانواده Liliaceae میباشد.

با نام‌ های پیاز خرسی، سیر جنگلی، سیر خرس نیز از آن یاد می‌شود. والک بسیار ملایم ‌تر و شیرین ‌تر از سیر معمولی است و بیشتر مصرفدارویی دارد. بوی آن شبیه پیاز است.

قسمت مورد استفاده ی والک، گیاه جوان و به ندرت از گیاه خشک شده یا عصاره آن است.

ترکیبات شیمیایی والک :

والک حاوی ترکیباتی مانند اسانس فرار کهحاوی ترکیبات گوگردی است، می باشد. والک را در فصل بهار می‌ چینند و برایفصول دیگر به دو روش فریز کردن و یا خشک کردن نگهداری می‌ کنند. در صورتیکه بخواهید سبزی والک را خشک کنید، حتماً باید به روش خشک کردن در سایه عملکنید.

 

خواص و اثرات دارویی والک :

1-والک در موارد تصلب شرایین، اسهال، اتساع روده ای، آنفلوانزا، برونشیت، بیماری اسهال خونی از نوع آمیبی و سیاه سرفه به کار می رود.
 2-خوردن آن تنفس را آسان و تنگی نفس را درمان مى کند.
3-مداومت در خوردن والک سبب ریزش موى سفید و در آمدن موى سیاه به جاى
آن می شود. این خاصیت به علت داشتن فلز منگنز است که در آن زیاد بوده
و عامل سیاهى موى بدن انسان مى باشد
4- والک با انبساط ملایم عروق خونی سبب کاهش فشار خون می شود.
 5-سرشار از ویتامین C بوده و داراى لعاب و صمغ زیاد مى باشد.
6-والک برای تصفیه خون بسیار مفید است و در ناراحتی‌ های هاضمه کمک می ‌کند و خواص پیاز آن تا حدود زیادی شبیه سیر است.
7- مصرف گیاه والک باعث کاهش قند و پیشگیری از افزایش فشار خون در مبتلایان به دیابت می ‌شود.
8-والک یا سیر کوهی برای کسانی که تنگی عروق دارند و همچنین برای سرگیجه بسیار مفید است.
 9-این گیاه ضد عفونى کننده ی قوى است؛ به هضم غذا کمک مى کند و ضد کرم معده و کرم کدو است.
10- اثر خوبى بر روى اعصاب دارد و از آن براى درمان نسیان، تقویت اعصاب و اشخاص ‍فلج استفاده می کنند.
11-تسکین دهنده ی درد روماتیسم ، سیاتیک و نقرس مى باشد.
12-ادرار را باز مى کند و رنگ چهره را نیکو مى سازد.
13-پادزهر سموم حیوانى و غذایى هست.
14-مداومتدر خوردن والک سبب ریزش موى سفید و در آمدن موى سیاه به جاى آن می شود. این خاصیت به علت داشتن فلز منگنز است که در آن زیاد بوده و عامل سیاهى موىبدن انسان مى باشد. از این نظر شباهت زیادى به سیر دارد.
15-به علت داشتن املاح زیاد، خون را قلیایى کرده و اسیدی بودن آن را از بین مى برد.
16-میوهی والک بسیار خنک و ضد رطوبت بدن است و راه ورود میکروب ها را به عروق مىبندد و از خونریزى و فساد خون جلوگیرى کرده و رقت خون را درمان مى کند.

17-ملین و اشتهاآور بوده و ادرار را زیاد مى کند.
18سیر کوهی برای کسانی که تنگی عروق دارند و همچنین برای سرگیجه
بسیار مفید است
19-مسکن صفرا و پاک کننده صفرا از امعاء است.
20-بهتریندرمان روماتیسم و تصلب شرائین است، براى کسانى که از درد معده رنج مىبرند، میوه ى خوبى است و از تحریکات جلدى جلوگیرى مى نماید.
21-شربتوالک براى مبتلایان به تب و آبله مرغان و سرخک بسیار مفید است. غرغره یجوشانده ی آن براى درمان دردگلو و آنژین سود فراوان دارد.
22-سکنجبین میوه آن خنک کننده بوده و براى رفع یرقان و التهاب صفرا و کبد سودبخش است.
23-اگر بر روی پوست مالیده شود باعث قرمزی پوست می شود.
24-به صورت موضعی برگ های له شده ی آن را می توان برای از بین بردن آبسه و کورک به کار برد.
25-مالیدن عصاره میوه ى والک جهت زخم هاى آبدار و چرکى نافع بوده، آن ها را خشک مى کند و گل آن نیز همین خاصیت را دارد.
26-ضمادبرگ والک جهت زخم هاى سرد و برآمدگى چشم از حدقه مفید است. عصاره ی برگ وساقه ی آن که تازه چیده و کوبیده شده را با کمى صمغ مخلوط نمایید، جهتامراض ‍چشم مخصوصا جوش پلک و ریزش اشک، ناخنه و ورم پلک چشم مفید مى باشد.
7-جویدن برگ والک جهت ورم لثه و رفع بى حسى آن مفید مى باشد. جوش هاى دهان را از بین مى برد و بوى بد دهان را برطرف مى نماید.
28-نوشیدنآب برگ و ساقه ی آن که تازه باشد با کمى صمغ عربى جهت تقویت معده وخونریزى معده و بند آمدن اسهال و معالجه بواسیر نافع است.
29-گل والک نیز اسهال را بند مى آورد و ضماد برگ آن بر روى دکمه بواسیر خونى نافع است.

30-نوشیدن جوشانده ى ریشه ی والک علاوه بر بند آمدن اسهال، سنگ کلیه و مثانه را خرد مى کند.

ازبرگ این گیاه تا می توانید استفاده کنید و چنان چه در اختیار ندارید ازسیر معمولی چه از برگ و چه از پیاز آن میل نمایید. اثر گیاه تازه بهتر ازپخته ی آن است. برگ آن را همراه با جعفری و پیازچه به صورت سبزی خوردن یاسالاد، سوپ، آش کوکوی بدون تخم مرغ می توانید تناول نمایید.

نام فارسی: گل حنا

نام علمی: Impatiens walleriana

تيره گياه شناسي: Balsaminaceae

خواص دارویی حنا 

   به فارسی حنا و در كتب سنتی و به عربی حنا، الهناء رقون و رقان گویند و گل آن را فاغیه می نامند.
حنا درختچه ای است به بلندی 6ـ 5 متر كه شاخه های آن متقابل، استوانه ای واغلب پوشیده از تارهای خار مانند است. برگهای آن كامل، بیضی، نوك تیز،متقابل به طول 3ـ 2 سانتی متر، گلهای آن سفید رنگ معطر و گروهی.
این درخچه گرمسیری در مراكش، مصر، تونس، الجزیره و در آسیا در هند، ایران و اغلب مناطق دیگر آسیا می روید و كاشته می شود.
در ایران در كرمان و بلوچستان بومی شده و كاشته می شود.
درختچه حنا باید آبیاری شود و از طریق قلمه و ریشه جوش و كاشت در اوایل بهار تكثیر می شود.
تكثیر آن از طریق كاشت بذر آن نیز انجام می شود. برداشت برگهای آن كه محصولمستعمل آن است در هر سال 3 ـ 2 مرتبه در طول مدت از اواسط تابستان تااواسط پاییز انجام می گیرد. برگهای حنا خشك شده و به صورت گرد درآمده و بهبازار عرضه می شود.
در برگهای حنا گلوكوزید و ماده رنگی و هنوتانیك اسید وجود دارد. ماده رنگیآن به نام لاوسون مشابه با 2 ـ هایدروكسی، آلفا، نافتوكینون است.
طبق بررسی های دیگری گزارش شده كه در برگهای آن یك ماده اوكسی، نافتوكنیونبه نام لاوسن وجود دارد. این ماده دارای خاصیت آنتی بیوتیك می باشد. گلهایآن معروف است كه خواب آور عمیق است.
اسانس روغنی كه از گلهای آن گرفته می شود دارای آلفا، یونون و بتا. یونون است كه بتا. یونون جزء اعظم آن را تشكیل می دهد.
خواص حنا:
در هند و چین از برگهای آن برای معالجه جذام، یرقان، شوره سر استفاده میشود.دم كرده برگهای حنا را مانند چای به زنها در موقع وضع حمل می دهند. جوشانده ریشه آن مدر است و برای نرم كردن سینه و برونشیت نافع است.
در شبه جزیره مالایا از له كرده برگهای تازه آن به صورت ضماد در موارد سوزش پا كه منشأ بیماری بری بری و كمبود ویتامین B باشد و همچنین برای معالجه ناراحتی های پوستی استفاده می كنند و به علاوهبرای جوش و كورك و زخمهای ختنه و رماتیسم و بزرگ شدن معده به كار می رود.
از جوشانده برگهای حنا به صورت غرغره برای رفع پیله دندان استفاده می شود. در مصرف داخلی برای كاهش درد معده بعد از زایمان و همچنین برای رفع خشونتصدا تجویز می شود.
(توجه: مصرف داخلی گیاه علف دندان چون خراش دهنده و خطرناك است از نظرمیزان و مورد مصرف و ضرورت مصرف و مراقبت در عوارض احتمالی باید حتماً نظیرهر داروی غیر مجاز مصرف داخلی با توصیه و زیر نظر پزشك باشد.)
ریشه قابض حنا را خشك كرده، خرد كرده و نرم كوبیده و برای معالجه جوش وكورك سر بچه ها به سر آنها می مالند. ضمناً برای معالجه ناراحتی های چشمنیز به كار می رود.
در اندونزی از خمیر برگهای له شده آن برای معالجه عفونت چركی نرمه بند دورانگشت دست و سایر بیماری های ناخن و همچنین برای رفع هرپس استفاده می شود. واز میوه های خیلی نارس آن مرهمی درست می كنند كه برای رفع خارش مفید است.
در فیلیپین روغن و مرهمی كه از برگهای حنا درست می كنند برای نرم كردنزخمها و التیام زخم و ضرب خوردگی و رفع خون مردگی به كار می رود. برگ آن رادم كرده مانند چای می خورند، از اضافه وزن جلوگیری می كند و پمادی كه ازمیوه های جوان آن درست می كنند برای رفع خارش روی پوست می مالند كه خیلیمفید است.
حنا از نظر طبیعت طبق رأی حكمای طب سنتی ایران مركب القوی مایل به سردی و خشك است. عده ای آن را گرم و خشك نیز گفته اند.
از نظر خواص معتقدند كه برای بیماری های سر و چشم و دهان مفید است. ضمادبرگ آن با برگ گردو(نصف و نصف) برای سردرد نافع است و اگر با سركه برپیشانی مالیده شود رفع سردرد می كند.
مالیدن برگهای له شده آن با روغن زیتون برای رشد موی سر نافع است، خصوصاً اگر با آب گشنیز مخلوط شده باشد.
غرغره آن با آب دم كرده برگ آن برای زخمهای دهان مفید است. خوردن دو گرم آنو یا خوردن آب خیس كرده 50 گرم آن برای یرقان، طحال، سنگ كلیه، مثانه وسختی ادرار نافع است. برای رویانیدن ناخن اصلی به جای ناخن كج اثر خوبدارد.
اگر آن را در آب خیس كرده و آب خیس كرده آن را با شكر بخورند، برای آغازجذام مفید است و اگر این رژیم یك ماه ادامه یابد جذام تازه شروع شده، بهكلی مرتفع می شود. شست و شوی پوست با آب دم كرده آن برای سوختگی آتش مفیداست و مالیدن آن برای ورمهای گرم كه زردآب از آن خارج می شود نافع است و باروغن گل برای رفع جرب مجرب است.
اگر از برگ خشك كوبیده آن با پیه ضماد درست كنند، برای التیام زخم گوشه ناخن مفید است.
اگر 5 گرم از گل آن را با 100 گرم آب و عسل مخلوط كرده و بخورند برای رفع انواع سردرد و خشك كردن رطوبت مفید است.
روغن گل حنا كه آن را «دهن الفاعیه» نامند و مانند گل سرخ تهیه می كنند گرم و محلل مقوی مو برای روشنی و درخشانی رنگ چهره نافع است.
حنا مضر حلق و ریه است، از این نظر باید با كتیرا خورده شود. مقدار خوراكآن تا 5 گرم است و اگر از آن بیشترخورده شود خطرناك و اسراف موجب هلاكت میشود.[1]
در مدارك طبی دیگر اطبای معروف ایران مقدار خوراك از ساییده برگ آن را 5/2گرم و خیس كرده در آب تا 35 گرم برگ هم می توان مصرف نمود و به تدریج آن راخورد. به طوری كه هر بار كمتر از 5/2 گرم از برگ آن مصرف داخلی شود.
حنا برای رفع عرق بدبوی پا بسیار موثر است.
از ساییده برگ آن كه در بازار حنا گفته می شود برای رنگ كردن مو استفاده میشود و جزء قابل ملاحظه ای از مواد رنگ كردن مو تجارتی می باشد.
توضیح: از برگهای خشك شده گیاه نیل كه به صورت گرد درآمده باشد، مخلوط بابرگ حنا گردی به نام رنگ و حنا درست می كنند كه برای رنگ كزدن مو به كار میرود.حنا2.       نحوه استفاده : با آب خمیر کرده بر سر وپوستبدنمیگذارند و بعد از مدتی میشویند

۱. جهت از بین بردن قارچ‌های پوست سر از حنا می‌توان استفاده كرد.

۲. برای رفع اگزما گرد برگ حنا را با برگ هلو مخلوط نموده به صورت ضماد بگذارند.

۳. برای جلوگیری از عرق دست و پا گرد برگ حنا، برگ سدر و برگ درخت هلو را خیس نموده به صورت ضماد بگذارند.

۴. برای معالجه ترشحات سوزاكی مهبل از جوشانده ریشه درخت حنا استفاده می‌شود.

۵. جوشانده ریشه درخت حنا جهت برونشیت و نرم شدن سینه مفید می‌باشد.

۶. جهت تسكین سردرد حنا را بصورت ضماد بگذارند.

۷. جوشانده حنا برای كلیه‌ها زیان بخش است.

۸. جهت ضخیم نمودن پوست كف دست و پا و رفع زخم‌های بین انگشتان از گرد حنا به صورت ضماد استفاده می‌شود.

۹. حنا برای حلق و ریه مضر است باید همراه كتیرا خورده شود.

برای مشاهده ادامه این پست به ادامه مطلب مراجعه فرمایید.

۱۰. جهت معالجه جذام خوردن جوشانده برگ حنا نافع است ناگفته نماند كه برای كلیه مضر می‌باشد.

* مقدار مصرف: ۱۰ گرم برگ حنا را در ۲۵۰ سی‌سی آب خیسانده سپس بجوشانند تا به یك پنجم برسد آن را شیرین نموده به مدت یك ماه میل كنند.

۱۱. برای رویاندن ناخن روزی ۱۰ گرم از آب جوشانده حنا مانند شماره ۱۰ كه در رابطه با جذام گفته شد تهیه و ۱۰ روز استفاده كنند.

۱۲. برای رفع جوش‌های دهان با آب جوشانده حنا مزمزه شود.

۱۳. برای رویاندن مو حنا و روغن زیتون را در آب خیسانده به سر بمالند.

۱۴. جهت درمان اگزما و تسكین خارش پوست گرد حنا را در محل بپاشند.

۱۵. گذاشتن گل یا برگ حنا در لابه‌لای لباس‌های پشمی مانع از بیدزدگی لباس می‌شود.

۱۶. جهت رفع سردرد از ضماد حنا با سركه روی پیشانی بگذارند.

۱۷. جهت درمان امراض معده، كبد، طحال، مجاری ادرار و رحم حدود ۲ گرم از برگ حنا میل شود.

۱۸. جهت دفع سنگ كلیه و مثانه ۸ گرم برگ حنا را در ۳۰۰ سی‌سی آب خیسانده صاف نموده بنوشند.

۱۹. جهت درمان یرقان از روش شماره ۱۸ استفاده شود.

۲۰. یك روش دیگر برای بیماری جذام این است كه ۳۰ گرم شكر را همراه خیسانده حنا به مدت یك ماه بنوشند.

۲۱. برای درمان بادسرخ با جوشانده برگ حنا شستشو دهند.

۲۲. جهت تسكین درد سوختگی با آتش و درمان آن با جوشانده برگ حنا محل را بشویند.

۲۳. جهت تسكین درد اعصاب و مفاصل از روغن حنا استفاده شود به این صورت كه گل حنا را در روغن زیتون جوشانده صاف نموده استفاده می‌گردد.

۲۴. حنا كردن كف پا باعث تقویت نیروی جنسی می‌گردد.

۲۵. جهت درمان بیماری جرب با آبلیمو مخلوط نموده بمالند.

۲۶. جهت درمان سوزش پا كه ناشی از بیماری بری‌بری است از ضماد حنا استفاده شود.

۲۷. گذاشتن ضماد حنا بر سر باعث تقویت بینایی می‌گردد.

۲۸. جهت معالجه جوش و كورك سر كودكان ریشه حنا را خشك نموده سپس به صورت ضماد روی سر بگذارند.

...........................

معرفی گیاه سپستان

سـِپـِستان (نام علمی: Cordia myxa) گیاهی است از تیرهگاوزبانان.^[۱]نامهای دیگر آن عبارتند از:

درایران با نامهای « سپستان » و « سبستان» نامیده می شود در مناطق جنوبایران انواعی از آن می روید که با نامهای « لیم» در بلوچستان و «انبو» دربندرعباس شناخته می شود. در کتب طب سنتی با نامهای « سبستان»، « سگ پستان » ، « سجبستان» ، « دَبق» ، « مخیط»، « مخیطا» و « اِطباء الکلبه» آمده است. اطباء الکلبه به معنای پستانهای سگ است . در بعضی کتب به اشتباه این کلمهاطباء الکلبه نوشته شده است . نامهای فوق به گیاه و میوۀ آن گفته می شود. میوۀ آن را به فرانسوی Sebeste و به انگلیسی Assyrianplum نامند. سپستان میوۀ درختی است که درخت را به فرانسوی Sebestier و به انگلیسی SebestenPlum و Assyrianplum می نامند. گیاهی است از خانوادۀ Boraginaceae جنس Cordia دارای گونه های مختلفی است که نام علمی چند گونۀ آن که به عنوان دارو در طب سنتی استعمال گسترده ای دارند، عبارتند از:1- CordiamyxaL. . این درخت در بندرعباس بانام محلی « اَنبو» شناخته می شود . در ایران درجنوب ایران و در بلوچستان تا خوزستان کاشته می شود و در چاه بهار و حاجیآباد کرمان ، بندرعباس و نیک شهر دیده میشود. به هندی این گونه « لازورا» نامیده می شود و در نصیرآباد بلوچستان هم آن را«لازورا» نامیده می شود و درنصیرآباد بلوچستان هم آن را « لازورا» می نامند.2- CordiacrenataDel و مترادف Sebestancrenata Del می باشد. این درخت در برخی نقاط بلوچستان کاشته می شود؛ نام محلی آن درچاه بهار «لیم» است و در بعضی نقاط « چسب » نیز نامیده می شود.3- CordiadichotomaForst.f. که مترادف آن C.obliquawilld و ArgyreiaarboreaLourمی باشد . 4- CordiarothiiRoem .& Schult و مترادف .C.angustifoliaRoxb.ایندرخت در بلوچشتان « لیوار» و « گوندی» نامیده می شود درهند در پنجاب، سند،گجرات و راجپوتانا می روید و به هندی آن را « گوندی» می نامند.ماش هندي...فارسي من ماش هندي و عربي آن «حب القلب» است و به يك نوع من «كاسرالحجر» گويند. زيرا هنديان را عقيده بر آن است كه چنانچه كوبيده آن را بر سنگبمالند، آن را شكننده مي‏كند.

خصوصیات گیاه:گیاهی است درختی که اندام‌های هوایی آن پوشیده از کرک وپرزهای خشن می‌باشد. برگ‌های آن متناوب و بدونگوشوارک بوده بی‌کرک، بیضوی منتهی بهدمبرگ بلند، گل‌ها دوجنسی پنج‌پر متشکل از ۲برچه پیوسته با گلی قیفی مجتمع بصورتگرزن فاصله‌دار است. میوه آنشفت است و میانبر چسبنده دارد.^[۳] میوه شفت آن به بزرگی یک گیلاس است.و به دو صورت است : ، نوع بزرگ به اندازه‏اي آلو بوده، و تخم آن از گوشت مجزا مي‏شود، ولي دركوچك هسته به گوشت چسبيده، لعاب آن كمتر ولي شيرين‏تر است. و بهترين نوع آنبحريني است. این گياه از
خانواده گاو زبان بوده و به آن علف مرواريد هم مي‏گويند. زيرا دانه‏هاي آن از قشري سخت به رنگ سفيد پوشيده مي‏باشد. . پوشش خارجي دانه‏هاي آن تركيبي است از سنگهاي آهكي و سيليسي.میوه این گیاه به اندازه آلوی کوچکی است و در درون آن شیره‌ای لزج و بیمزه‌است که کاربرد دارویی دارد و علیه سرفه سودمند است.^[۴] در پزشکی سنتی از سپستان به عنوان ملین، خلط‌آور و نرم‌کننده (به ویژه در برطرف کردن گرفتگی صدا) استفاده می‌کرده‌اند.سپستان همچنین باعث کاهش فشار خون شده و ازموسیلاژ آن در صنایع قرص‌سازی استفاده می‌شود.^[۵]گونه‌هایلیتوسپرموم آن، فعالیت هورمونی داشته و همچنین دارای ((لیتوسپرمین) می‌باشند که برای رنگ کردن مواد غذایی از آنها استفاده می‌کنند.^[۶]رویشگاه در ایران: درخت سپستان در نواحی جنوبی ایران، به‌ویژه کرانه‌هایخلیج فارس پراکندگی دارد.^[۲در سواحل خليج فارس، جزيره خارك و امارات خليج، مكران و بلوچستان مي‏رويد. در اطراف تهران نواحي البرز، جوستان طالقان و كوههاي لرستان به عمل مي‏آيد.رویشگاهدر جهان: ، درامريكاي شمالي و اروپا و قسمتهاي معتدل آسيا به عمل مي‏آيد، وبيشتر در جنگلها و اماكن مرطوب سنگلاخ و زمينهاي باير رشد مي‏كند.این درخت در سرتاسر هند وجنوب چین و تایوان و شمال شرقی استرالیا و کالدونی جدید انتشار دارد.

ترکیب شیمیاییدر پوست درخت در حدود 20 درصد تانن وجود دارد.

طبیعت آن :نسبتا معتدل و یا کمی سردتر است.خواص درمانی : چون بهترين دارو براي امراض كليوي مي‏باشد. این درخت كه به شجر الدينمعروف است. براي اسهال و ناراحتيهاي دستگاه تنفس و سرفه مفيد است. گذاشتن ميوه در دهان و مكيدن و فرو بردن آب آن و آشاميدن آب خيسانده آن وهمچنين جوشانده آن سينه و گلو را نرم مي‏كند و گرفتگي آواز را برطرفمي‏نمايد و سرفه را درمان مي‏كند. عطش را فرو مي‏نشاند و سوزش ادار راتسكين مي‏دهد. ضماد جوشانده ميوه و برگ در دوشاب جهت باز شدن دمل و مجرباست. مقدار خوراك ميوه تا دو مثقال است و بهتر آن است كه هميشه با عناب باخطمي مصرف شود تا براي جگر مفيد باشد. . دمكردهميوه چه تازه و چه خشك به عنوان نرم كننده به تنهايي يا همراه با داروهايديگر تجويز مي‏شود، گلهاي كوچك آن در فاصله ارديبهشت تا خرداد باز مي‏شود ورنگ آنها قرمز مايل به بنفش است.. ميوه آن تخدير بسيار دارد. .برای کشتن و خارج کردن کرم شکم تبهای گرم صفراوی و خونی نافع است.ششمثقال دانه با شش مثقال تخم شلغم در هفتاد و پنج مثقال آب بجوشانيد وبگذارند تبخير شده، فقط بيست و پنج مثقال آب بماند. سپس صاف كرده نصف ديگررا شب نيم گرم كرده بنوشند. جوشانده دانه‏ براي درمان بي‏اختياري ادرار نيزنافع است، و آن را براي درمان كه نزله و سهولت زايمان نيز تجويز مي‏نمايند.مغز هسته سپستان :خواصدر مانی :ضماد گرد آن در استعمال خارجی برای درمان بیماریهای قارچی پوستکه به صورت حلقه هایی ظاهر میشود و رفع التهاب پوست نافع است.برگ و دانه سپستان :خواص در مانی: . از برگها مي‏توان مانند گل گاو زبان استفاده کرد. ضماد برگ تازه و ريشهله شده و جوشانده آنها جهت تسكين درد سوختگي مصرف مي‏شود و همچنين جهتالتيام جراحات و ترك پستان، بواسير و خارش مفيد بوده اولسرها را معالجهمي‏كند. مقدار خوراك به طور جوشانده يا دمكرده برگ و ريشه 30 تا 60 گرم درليتر يك فنجان در روز مي‏باشد. براي شستشوي زخمها و اولسرها از جوشاندهپنجاه گرم در ليتر استفاده مي‏كنند. چون چهار تا پنج عدد برگ نورستهآنراريزريز كرده و شب در آب بخيسانيد و صبح با فشار صاف كرده و بياشاميد،جهت جريان مني و سوزاك سودمند مي‏باشد. برگ آن ملين، است. . مغز دانه‏هايآن داراي روغني است كه طعمي ملايم داشته و در اثر ماندن تند مي‏شودو كليهرا تقويت كرده و ناراحتيهاي آن را برطرف كند، سنگ كليه را شكسته ومي‏ريزاند، و براي اين كار داروسازان سنتي ايران دستور داده‏اندبرگو سرشاخه‏هاي گلدار آنرا مي‏توانيد مانند چاي دمكرده بنوشيد، اشتها رازياد و سكسكه را برطرف مي‏كند و قلب را قوي مي‏نمايد. باز كننده ادرار وعادت ماهانه نيز مي‏باشد. از جوشانده 30 تا 45 گرم دانه‏هاي آن با شكر ودمكرده گل خطمي و كمي شوره براي معالجه نقرس تجويز مي‏شود.

ریشه سپستان:خواصدر مانی: قسمت مورد استفاده گياه من بيشتر ريشه من است. رنگ ريشه خاكستريمايل به قرمز و داراي بوي مخصوص و طعام لعابي است. آرام كننده و كمي مخدرمیباشد. ريشه گياه قابضمیباشد. و ريشه آن داراي ماده‏اي قرمز رنگ است كه با آن مواد غذايي مخصوصا كره و پنير را رنگ مي‏كنند. و ريشه برگ آنرا جهت معالجه نزله و امراض ريه و درمان اسهال و پيچش روده و جلوگيري از خونريزي تجويز مي‏نمايند.پوست سپستان:

خواص درمانی: پوست درختچه من قابض بوده و خاصيت مسهلي دارد.عصارۀ پوست درخت را برای تسکین دردهای قولنج یا کولیک در روده ها مصرف میکنند. جوشاندۀ پوست درخت برای رفع سوء هاضمه و کاهش تب مفید است . در هندوچین ، اندونزی و فیلیپین از جوشاندۀ پوست درخت و ساقه های آن را به عنوانتونیک و مقوی می خورند [ پتلو]. بعلاوه این جوشانده برای قطع اسهال و کاهشتب و کمک به سوء هاضمه نیز مفید است [سولیت ] و دارویی برای تسکین سردردمیباشد.در استعمال خارجی پوست درخت را خیس و مرطوب و نرم کرده روی ورمها ، جوش وکورک می اندازند برای تحلیل ورم موثر است . به صورت غرغره و یا از گرد پوستبرای رفع التهاب و جوشهای داخل دهان استعمال می شود[ کوئی زمبینگ ]. و گرد پوست سوختۀ آن برای تسکین درد و زخم آتش سوختگی مفید است .تذکر:سپستان مضر معده است و کبد را ضعیف می کند لذا سردمزاجها باید با برگ گلسرخ و سایرین با عناب بخورند. جانشین سپستان از نظر خواص خطمی است.

سـِپـِستان (نام علمی: Cordia myxa) گیاهی است از تیرهگاوزبانان.^[۱]

درخت سپستان در نواحی جنوبی ایران، به‌ویژه کرانه‌هایخلیج فارس پراکندگی دارد.^[۲]

گیاهی است درختی که اندام‌های هوایی آن پوشیده از کرک وپرزهای خشن می‌باشد. برگ‌های آن متناوب و بدونگوشوارک بوده بی‌کرک، بیضوی منتهی بهدمبرگ بلند، گل‌ها دوجنسی پنج‌پر متشکل از ۲برچه پیوسته با گلی قیفی مجتمع بصورتگرزن فاصله‌دار است. میوه آنشفت است و میانبر چسبنده دارد.^[۳] میوه شفت آن به بزرگی یک گیلاس است.

میوه این گیاه به اندازه آلوی کوچکی است و در درون آن شیره‌ای لزج و بیمزه‌است که کاربرد دارویی دارد و علیه سرفه سودمند است.^[۴] در پزشکی سنتی از سپستان به عنوان ملین، خلط‌آور و نرم‌کننده (به ویژه در برطرف کردن گرفتگی صدا) استفاده می‌کرده‌اند.

سپستان همچنین باعث کاهش فشار خون شده و ازموسیلاژ آن در صنایع قرص‌سازی استفاده می‌شود.^[۵]

گونه‌هایلیتوسپرموم آن، فعالیت هورمونی داشته و همچنین دارای ((لیتوسپرمین) می‌باشند که برای رنگ کردن مواد غذایی از آنها استفاده می‌کنند.^[۶]

از این گیاه ترشیخیلی خوش طعمی بدست می آید

خواص سپستان

سپستان داراى موسيلاژ فراوان است. موسيلاژ از دانه ها با روش سرد و گرم جدا شده و حدود ۱۳-۳ درصد بوده كه حاوى فروكتوز، گلوكرونيك اسيد، گلوكز و آرابنيوز و گالاكتوز و گزيلوز است. از اين گياه به عنوان نرم كننده در درمان سرفه استفاده مى شود همچنين باعث كاهش فشار خون شده و از موسيلاژ آن در صنايع قرص سازى استفاده مى شود. در طب گذشته از سپستان به عنوان ملين، خلط آور و نرم كننده (به ويژه در برطرف كردن گرفتگى صدا) استفاده مى كر ده اند. به شكل دم كرده دانه ميوه از آن براى نرم كردن سينه و گرفتگى صدا مصرف مى شود.

این گیاه عطش را فرو می نشاند و سوزش ادرار را تسکین می دهد .

«سپستان» گیاهی مناسب امراض کلیویسپستان گیاهی درختی، با برگ های بدون کرک و میوه ای به اندازه آلوی کوچک است. دردرون این میوه شیره ای لزج و بی مزه موجود است که کاربرد دارویی دارد. این گیاه از خانواده گاوزبان می باشد و در سواحل خلیج فارس، جزیره خارک،هند، چین و تایوان می روید. در این مطلب از سایت «ehow» به چند خاصیت اینگیاه می پردازیم:

▪ازدم کردهاین گیاه برای کاهش سرفه استفاده می شود.

 ▪ سپستان تشنگی را برطرف می کند.

 ▪از عصاره پوست این درخت برای تسکین قولنج روده ها استفاده می شود.

 ▪ جوشانده پوست درخت سپستان برای رفع سوء هاضمه و کاهش تب موثر است.

 ▪برگ های پودر شده آن به صورت موضعی برای تسکین سردرد و التیام جراحت ها به کار برده می شود.

▪ جوشانده این گیاه برای قطع اسهال موثر است.

 ▪سپستان داروی امراض کلیوی می باشد.

 ▪ جوشانده این گیاه گرفتگی صدا را برطرف می کند.

 ▪مصرف میوه این گیاه به بیماران ریوی و طحال تجویز می شود.

 ▪پودر دانه این گیاه به صورت موضعی برایبیماری های قارچی پوستاستفاده می شود.

ارقام سپستان:

نام سپستان به تفاوت به درخت مذكور ويا ميوه آن، در نواحی مختلف اطلاق می گردد0از بين انواع مفيد و غير موجود Cordia ها در ايران به ذكر گياهان مختلف زير مبادرت می شود:

1) Cordia  Rothii   Roem

محل رويش: در نواحی گرم جنوب آسيا مانند هند، پنجاب، دكن ودر عربستان: حبشه می رويد0

خواص درمانی: جوشانده پوست آن اثر قابض دارد و در بيماری های التهابی مخاط دهان به صورت غرغره بكار می رود0 

2) C.  obligua  Willd

محل رويش : در هند ، سيلان،  جاوه، فيليپين و گينه جديد می رويد0 

خواص درمانی: ميوه اش دارای اثر ضد كرم، نرم كننده سينه، خلط آور و مدر است و از آن برای رفع سرفه های خشك استفاده می شود،برای شيري ساقه اش اثر تب بر قائل اند 0  

3) C.  boissieri  A. D. C

محل رويش: كوبا

خواص درمانی : جهت درمان بيماری سل و رفع سرماخوردگی استفاده می شود

4) . collococca  l C

محل رويش: جزاير اقيانوس كبير

خواص درمانی: درمان اسهال های ساده وديسانتری 

5) C.  curassavica  (jacg) R. S.

محل رويش: جزاير مارتينيك و گويان 

خواص درمانی: جهت رفع سرما خوردگی، گريپ، ذات الريه، سرفه، بيخوابی ورفع تب در بيماری مالاريا كاربرد دارد0

6) C. vestita  Hook

محل رويش:در نواحی جنگل های هيماليا و برخی نقاط هند می رويد0  

خواص درمانی: ميوه اش دارای اثر خلط آور و قابض است0

مقايسه اثرعصاره ميوه سپستان Cordia myxa و ميوه كُنار Ziziphus spina-christii بر رو ي تشنجات ناشي از استريكنين در رت

نويسند‌گان:

[ سارا لركي ] -
[ عادله بلوكي ] -
[ صفورا خندان ] -
[ حسين نجف زاده ورزي ] –

خلاصه مقاله:

بطور سنتي مصرف خوراكي دارند و بخصوص Ziziphus spina-christii و كنار Cordia myxa ميوه سپستان در استان خوزستان به فراواني استفاده مي شوند . ميوه سپستان در بيماري هاي ريوي براي نرم كردن سينه استفاده مي شود . در مطالعات قبلي اثر ضد دردي و ضد التهابي و ضد سرفه ايي عصاره ميوه كُنار توسط نو يسنده اول اين مقاله و همكاران بررسي شد و نتيجه موثري مشاهده گرد يد . بعلاوه اثر مفيد عصاره ميوه سپستان در ترميم زخم تجربي در رت نيز مشاهده شد . در مطالعه تجربي حاضر اثر ضد تشنجي دو عصاره فوق در رت ارزيابي گرد يد . عصاره هيدروالكلي ميوه كُنار و سپستان به روش هضمي تهيه گرديد و در 7 گروه از رت ها ( در هر گروه 5 سر رت ) آزمايش انجام شد . گروه اول بعنوان كنترل منفي استر يكنين، گروه دوم بعنوان كنترل مثبت استر يكنين و فنوباربيتال، گروه سوم الي هفتم استريكنين و به ترتيب عصاره سپستان با دوزها ي 200 ، 500 و 1000 ميلي گرم برا ي هر كيلو گرم و عصاره كُنار را با دوزهاي 400 و 800 ميلي گرم براي هر كيلو گرم وزن بدن رت دريافت كردند . شروع تشنج، مدت تجمعي تشنج طي 30 دقيقه، دفعات وقوع تشنجات و زمان مرگ در هر گروه تعيين شد . با مقا يسه پارامتر ها ي فوق، نتا يج نشان داد كه دوز 200 ميلي گرمي سپستان و دوز 400 ميلي گرمي كُنار بهتر از سا ير دوزها توانستند وقوع، مدت و شدت تشنجات ناشي از استريكنين را كاهش دهند و درصد مرگ رت ها را در مدت 30 دقيقه كاهش دهند .

----------------------

حق انتخاب
به خاطر سه چیز هیچگاه کسی را مسخره نکنید :چهره،والدین(پدرومادر) و زادگاه
چون انسان هیچ حق انتخابی در مورد آنها ندارد.

عذر خواهی
معذرت خواهی همیشه به این معنا نیست که تو اشتباه کردی و حق با یکی دیگه است.
معذرت خواهی یعنی اون رابطه بیشتر از غرورت برات ارزش داره.

دکتر علی شریعتی
دیشب که نمیدانستم به کدام یک از دردهایم بگریم ، کلی خندیدم.

خط تیره
معلم میدانست فاصله ها چه به روزمان می اورند که به خط فاصله میگفت : خط _ تیره


رابطه ما انسانها با پدر و مادر !!!
تو ۳ سالگی " مامان ، بابا عاشقتونم"
تو ۱۰ سالگی " ولم کنین "
تو ۱۶ سالگی" مامان و بابا همیشه میرن رو اعصابم"
تو ۱۸ سالگی" باید از این خونه بزنم بیرون"
تو ۲۵ سالگی " حق با شما بود"
تو ۳۰ سالگی "میخوام برم خونه پدر و مادرم "
تو ۵۰ سالگی " نمیخوام پدر و مادرم رو از دست بدم"
تو ۷۰ هفتاد سالگی " من حاضرم همه زندگیم رو بدم تا پدر و مادرم الان اینجا باشن

تولد و زندگی
تولد انسان
مثل روشن شدن کبریتی است
ومرگش خاموشی آن
بنگر در این فاصله چه کردی

روزگارا
روزگارا : تو اگر سخت بمن میگیری ! باخبر باش ، که پژمردن من آسان نیست!

فلسفه زندگی
فلسفه زندگی انسان امروز در این جمله خلاصه می شود : فدا کردن آسایش زندگی برای ساختن وسایل آسایش زندگی..

دلقک
مردی نزد روانپزشک رفت و از غم بزرگی که در دل داشت برای دکتر تعریف کرد.
دکتر گفت به فلان سیرک برو . آنجا دلقکی هست ، اینقدر میخنداندت تا غمت یادت برود .
مرد لبخند تلخی زد و گفت من همان دلقکم