2-بادام كوهي (نام محلي:اخور)- نام علمي: amyg dalus scoparia

بادام كوهي :

اسم لاتین: Amygdalus lycioidesتیپ رویشی: درختچهوضعیت خزان: خزان کنندهسرعت رشد: متوسطارتفاع: 3مترقطر تاج: 3مترنیاز نوری: آفتابی - نیم سایهنیاز آبی: کم نیازمعیار زیبایی: گلزمان ظهور معیار زیبایی: تمام فصولقابلیت هرس: هرس پذیرمقاومتهای اکولوژیک: مقاوم به گرما و کم آبیخاک مناسب: هر نوع خاککاربرد در فضای سبز:کاشت در جنگلکاریها ،پارکهاو چمن کاریهاوضعیت سازگاری با شرایط اکولوژیک موجود:عالی،درختچه ای خوش منظر ، ساقه های آن ایستا ، افراشته و سبز رنگ ، برگهایباریک و کوچک و بعنوان اولین درختچه گل دهنده در فصل بهار با گلهایی درشت وسفید رنگ در اقلیم نیمه خشک کشور.

ایندرختچه در برابر شرایط نامساعد محیط ( کم آبی و نوسانات شدید حرارتی) مقاوم می باشد. بادام کوهی متعلق به خانواده گل سرخیان(Rosaceae) ، ارتفاعمتوسط گیاه بین ٥/٢ تا ٣ متر و قطر تاج پوشش آن نیز به ٢ تا ٥/٢ متر بالغمی گردد. گل های سفید رنگ بادام معمولا" قبل از ظهور برگها در اوایلفروردین ماه ظاهر می شوند. میوه های آن نیز در خردادماه رسیده و قابل جمعآوری است. بخش وسیعی از کوههای آهکی ، سنگلاخی ناحیه رویشی ایرانی – تورانیکشور توسط بادام کوهی بعنوان گونه ای مقاوم و سازگار به خشکی پوشیده شدهاست. د امنه ارتفاعی رویشگاه بادام کوهی بین ٨٠٠تا ٢٧٠٠متر از سطح دریابوده که این محدوده در خطوط همباران ١٥٠تا ٢٥٠میلیمتر قرار گرفته اند. بادام کوهی در خاکهای عمیق تا نیمه عمیق ، سنگریزه دار و بر روی تشکیلاتآهکی – سیلیسی در شیبهای ملایم کوهستانها می روید. طی دهه هفتاد دستگاههایاجرایی کشور ( مانند منابع طبیعی و آبخیزداری) اهمیت و جایگاه این درختچهرا شناخته ، جهت اصلاح و احیا مراتع کوهستانی اقدام به عملیات بذر کاری ونهالکاری بادام کوهی را نموده اند. در چند دهه گذشته بعلت کمبود سوختهایفسیلی ، اکثر بیابان نشینان از چوبهای ناشی از قطع درختان بادام کوهی ، جهتتهیه سوخت و ذغال استفاده می کرده اند، که این امر بتدریج باعث از بینرفتن اکثر رویشگاههای بادام کوهی گردید. آثار و شواهد این امر را در چالههای ذغال سوزی که در اکثر نواحی کوهستانی خشک وجود دارد ، می توان مشاهدهنمود.

-----------------------------------------------------

+ نوشته شده در یکشنبه ۱۳۹۰/۰۳/۰۱ساعت توسط MAJID RAHI |