كنار گياهي است كه چندين گونه دارد و جز گياهان مقاوم محسوب مي شود وبا آب وهواي گرم وحتي شرجي سازگاري دارد ودر جنوب ايران جز گياهاني است كه در تمام مناطق مشاهده مي شود.از برگ آن سدر تهيه مي شود.در دهكويه ولارستان اين گياه را  مي توان در  منازل شخصي ،باغها ودشتها  ديد.انواعي از آن كه بصورت خودرو در دشتها مي رويد داراي ميوه كوچكتر ودر اندازه حدود يك نخود مي باشد و ترش مزه مي باشد كه در فصل پاييز ثمر داده ودر اين فصل زنبورهاي عسل كوهي از گل آن تغذيه نموده وعسلي را با بو وطعم مخصوصي توليد مي كنند وحتي در منطقه شرفويه كندوداران كندوها را در كنارزارها قرار ميدهند تا توليد عسل با طعم گل كنا نمايند.اما انواع ديگر داراي ميوه درشت تر و مزه شيرين مي باشد.نوعي از كنار كه به كنار بمبئي معروف است و چند بار كه از صاحبان باغها جستجو وسوال كردم به اين نتيجه رسيدم كه بومي منطقه نمي باشد ونهال آن از كشورهاي عربي منطقه وارد دهكويه شده است.كنار بمبئي بزرگترين اندازه ميوه را در بين كنارها داراست وحدودا به اندازه يك سيب ترش مي باشد ودر بازار كيلويي 3 هزار تومان به فروش مي رسد ويك باغ 3 هكتاري از اين كنار نيز در منطقه صحراي نيمه لار احداث شده كه به گفته صاحب آن نهال آن را از كشور امارات تهيه كرده بود و روي كنارهاي بومي منطقه پيوند زده بود وآبياري آن تمتما از روش تحت فشار وبصورت قطر ه اي انجام ميشد. تصوير زير كه ميوه به رنگ قرمز مي باشد كنا ترش وتصوير پاييني آن كنار بمبئي با مزه اي شيرين مي باشد.